தில்லி போல வராது - குளிரும் நானும் - வெங்கட் நாகராஜ்

அன்பின் நண்பர்களுக்கு, இனிய காலை வணக்கம். இந்த நாளில் மீண்டும் ஒரு பதிவுடன் உங்கள் அனைவரையும் சந்திப்பதில் மகிழ்ச்சி.   

இதற்கு முன்னர் வெளியிட்ட திருவரங்கத்தில் வைகுண்ட ஏகாதசி பதிவினை படித்து கருத்துகள் தெரிவித்த அனைத்து வலையுலக நண்பர்களுக்கும் மனம் நிறைந்த நன்றி.  இந்த நாளை நல்லதொரு வாசகத்துடன் தொடங்கலாம் வாருங்கள். 

*******

கடந்த மாதம் தில்லி போல வராது என்ற தலைப்பில் ஒரு பதிவு எழுதியிருந்தது நினைவில் இருக்கலாம்.  35 வருட தில்லி வாழ்க்கை குறித்து அவ்வப்போது எழுதுவதாக சொல்லியிருந்தேன்.  ஆனால் அதற்குப் பிறகு அந்த வரிசையில் ஒன்றுமே எழுதவில்லை.  இதோ இன்றைக்கு தில்லி போல வராது தலைப்பில் இன்னுமொரு பகிர்வு.  தலைநகரில் இந்த நாட்கள் குளிர்காலம்.  தில்லி சென்ற புதிதில் இருந்த அளவு குளிர் இல்லை என்றாலும் இப்போதும் தமிழகத்தினை விட அதிக அளவு குளிர் தான் அங்கே.  ஆனால் குளிர் குறித்த கவலை இல்லாமல் அதற்கான உடைகளைப் போட்டுக்கொண்டு அதிக அளவில் ஊர் சுற்றியதும் இந்த குளிர் நாட்களில் தான்.  சனி, ஞாயிறு வந்து விட்டாலே ஊர் சுற்ற கிளம்பிவிடுவதை வழக்கமாக வைத்திருந்தேன்.  அதுவும் நண்பர் பத்மநாபன் அங்கே இருந்தவரை நானும் அவருமாகச் சேர்ந்து தில்லியில் பல இடங்களில் சுற்றி வந்திருக்கிறோம். 

குளிர் என்றால் அப்படி ஒரு வசதி. குளிருக்குத் தகுந்த உடைகளைப் போட்டுக்கொண்டு எத்தனை சுற்றி வந்தாலும் அலுப்பே தெரியாது. கோடை நாட்களில் ஏண்டா வெளியில போறோம்னு ஒரு ஃபீல் இருக்கும்.  அலுவலகம் சென்று வரவே கஷ்டமாக இருக்கும்.  ஆனால் குளிர்நாட்கள் அப்படியல்ல.  காலை நேரம் குளிர் அதிகம் காரணமாக ரஜாய் எனும் அந்த கம்பளிக்குள்ளிருந்து வெளியே வர சோம்பேறித்தனம் இருந்தாலும் நான் குளிர் நாட்களிலும் சீக்கிரம் எழுந்து வேலைகளை முடித்துக் கொண்டு தயாராகிவிடுவேன்.  தண்ணீர் எத்தனை ஜில்லென்று இருந்தாலும், அதில் பாத்திரங்கள் கழுவி, வீடு துடைத்து என எல்லா வேலைகளும் முடித்துக் கொண்டு வெளியில் புறப்பட்டால் அப்படி ஒரு சந்தோஷமும் உற்சாகமும் நம்மைத் தொற்றிக் கொள்ளும்.  

குளிர் நாட்களில் இன்னுமொரு விஷயம் எனக்குப் பிடித்தமானதாக இருந்தது.  அது வெளியே செல்லும் சமயங்களில் சாப்பிடக் கிடைக்கும் விஷயங்கள்.  குளிர் வந்துவிட்டாலே காய்கறிகள் - அதுவும் குளிர் காலத்தில் ஃப்ரெஷ் ஆகக் கிடைக்கும் காய்கறிகள் பார்க்கவே வாங்கிக்கோயேன் என்று அழைப்பதாகத் தோன்றும்.  காலிஃப்ளவர், பச்சைப் பட்டாணி, கேரட், முள்ளங்கி, கடுகுக் கீரை, வெந்தயக்கீரை என பல விஷயங்கள் குளிர்பதனப்படுத்தாமல் நேரடியாக கிராமங்களிலிருந்து கொண்டு வந்து விற்பனை செய்வார்கள்.  விலையும் குறைவாகவே இருக்கும்.  பச்சைப் பட்டாணி பிரித்தால் ஒவ்வொன்றிலும் பெரிய பெரிய பட்டாணி இருக்கும்.  சும்மாவே சாப்பிடலாம் - ஒரு இனிப்புச் சுவையுடன் இருக்கும் பட்டாணிகளை, உரிக்கும்போதே பாதி சாப்பிட்ட நாட்கள் உண்டு.  

இங்கேயும் பச்சைப் பட்டாணி கிடைக்கிறது - ஆனால் பெரும்பாலானவையில் பட்டாணி இல்லவே இல்லை - அல்லது தட்டையாக, நோஞ்சானாக இருக்கிறது.  ஒரு கிலோ பட்டாணி வாங்கினால் 100 கிராம் கூட பட்டாணி தேறாது இங்கே.  அங்கே நிறைய கிடைக்கும்.  முள்ளங்கி பச்சையாகவே சாப்பிட முடியும்.  நான்காகக் கீறி, நடுவே மசாலா தடவி விற்பனை செய்வார்கள்.  போகிற போக்கில் சாப்பிட்டுக் கொண்டே போகலாம்!  தவிர சப்பாத்தி, பராட்டா என சாப்பிட்டால் சலாட் ஆக முள்ளங்கி நிறையவே தருவார்கள்.  நிறைய சாப்பிடலாம்.  கவலையே இல்லாமல் குளிர் காலங்களில் சாப்பிடுவோம்.  அதுவும் ஆரம்ப நாட்களில் குளிர் நாட்களில் தாபா சென்று சாப்பிடும்போது வரிசையாக ரொட்டி கொண்டு வந்து வைக்க, கணக்கில்லாமல் சாப்பிட்டு, வயிறு போதும் என்று சொல்லும்போது தான் நிறுத்துவோம். இப்போது அப்படிச் சாப்பிட முடியாது - இரண்டு சாப்பிட்டாலே போதும் என்று தோன்றிவிடுகிறது. 

நண்பர்கள் அனைவருமாக சனி அல்லது ஞாயிறு அன்று பக்கத்தில் இருக்கும் பூங்காக்களுக்குச் சென்று கொஞ்சமாக அடிக்கும் வெய்யிலை வாங்கும்விதமாக அமர்ந்து கொண்டு அரட்டை அடிப்போம்.  ஒரு மணி நேரம், இரண்டு மணி நேரம் என நேரம் போவதே தெரியாது.  யாராவது ஒரு நண்பர் நடுவில் போய் கலேவா, பிகானேர் வாலா என ஏதாவது ஒரு கடையில் சென்று சமோசா, டோக்ளா, Gகாஜர் ஹல்வா (கேரட் ஹல்வா), பீட்ரூட் ஹல்வா, சுடச் சுட ஜிலேபி என ஏதாவது ஒன்று வாங்கி வருவார்கள்.  அதையும் சாப்பிட்டு அரட்டை தொடர்ந்து கொண்டேயிருக்கும்.  மனமே இல்லாது அங்கிருந்து புறப்பட்டு அரட்டை அடித்தபடியே வீடு திரும்புவோம்.  எத்தனை எத்தனை விதமான உணவுகள் இந்தக் குளிர்காலத்தில் தான் அதிகமாகக் கிடைக்கும்.  ஊர் சுற்றுவதும், விதம் விதமாகச் சாப்பிடுவதும், பல புதிய இடங்களுக்குச் சென்று வருவதும் என கொண்டாட்டமாக இருக்கும் ஒவ்வொரு குளிர் நாட்களும். 

அது போலவே தில்லி நகரில் குளிர்காலத்தில் தான் நிறைய விழாக்கள் நடத்துவார்கள்.  அந்த விழாக்களுக்குச் சென்று வந்தால் ஒரு தினம் முழுவதும் நன்றாக பொழுதுபோகும்.  எத்தனையோ முறை இப்படியான விழாக்களுக்குச் சென்றதோடு, அந்த நிகழ்வுகள் குறித்தும், அங்கே எடுத்த படங்களையும் இங்கே பகிர்ந்து கொண்டது நினைவில் இருக்கலாம்.  எத்தனை எத்தனை பசுமையான நினைவுகள்.  என்னதான் இங்கேயும் குளிர் இருக்கிறது என்றாலும் அப்படியான அனுபவங்கள் இங்கே கிடைப்பதில்லை என்று தான் சொல்லவேண்டும்.  இங்கே வந்த பிறகு திருச்சியில் சில இடங்களுக்குச் சென்று வந்தாலும் தில்லியில் கிடைத்த Vibe இங்கே கிடைக்கவில்லை.  தில்லி போல வராது என்று சொல்லும் விதமாகவே நிறைய நினைவுகள் மனது முழுக்க!

குளிர் காலங்களில் கிடைத்த அனுபவங்கள் தான் எத்தனை எத்தனை.  ஒரே ஒரு பதிவில் எழுதித் தீர்த்து விட முடியாத நினைவுகள் மனது முழுக்க உண்டு.  இன்றைக்கும் அந்த நினைவுகள் பசுமையாக இருந்து கொண்டே தான் இருக்கும் - உயிர் மூச்சு உள்ளவரை.  ஆரம்ப காலத்தில் குளிர் ரொம்பவே இருக்கும் என்று பயமுறுத்தி தான் அனுப்பினார்கள் என்றாலும், பழகப் பழக எனக்கு கோடையை விட, குளிர் நாட்களே அதிகம் பிடித்தது.  ஆரம்பகாலத்தில் அதிக அளவு குளிர் இருந்தபோது கொஞ்சம் திண்டாடியிருந்தாலும் (போதிய அளவு குளிர்கால உடைகள் வாங்க முடியாத நிலை, காலணி, கையுறை, காலுறை என இல்லாமல் இருந்த நாட்கள்!) போகப் போக எனக்கு மிகவும் பிடித்த நாட்கள் என்றால் குளிர் நாட்கள் தான் என்று அடித்துச் சொல்வேன்.   இந்தப் பதிவினை தட்டச்சு செய்யும்போது மனதில் தோன்றும் எண்ணங்கள் குறையாமல், விரல்கள் வழி தானாகவே இங்கே பதிவு செய்து கொண்டே இருக்கிறேன்.  இடைவெளி இல்லாமல் தட்டச்சு செய்து கொண்டிருக்கிறேன்! அப்படி ஒரு இனிய நினைவுகள் - குளிர் காலம் குறித்த நினைவுகள்.  

இன்னும் எத்தனையோ விஷயங்கள் எழுதுவதற்கு உண்டு என்றாலும் இன்றைக்கு தில்லி போல வராது வரிசையில் இவற்றைப் பகிர்ந்து கொண்டிருக்கிறேன்.  மீண்டும் விரைவில் வேறு சில தில்லி நினைவுகளுடன் உங்களைச் சந்திக்கிறேன்.  

*******

இன்றைய பதிவு குறித்த தங்களது எண்ணங்களை பின்னூட்டத்தில் சொல்லுங்கள். விரைவில் வேறொரு வாசிப்பனுபவம் குறித்த பதிவுடன் உங்கள் அனைவரையும் சந்திக்கும் வரை…

நட்புடன்

வெங்கட் நாகராஜ்

திருவரங்கம்

26 டிசம்பர் 2025