வெள்ளி, 22 ஏப்ரல், 2011

பிறந்த நாள் இன்று பிறந்த நாள்…..

தலைப்பு பார்த்ததும் “அட உங்களுக்கான்னு” எல்லாரும் என்னை வாழ்த்த ஆரம்பிச்சுடாதீங்க!!

இலங்கை வானொலி கேட்டிருக்கிற பல நண்பர்கள் “பிறந்த நாள் இன்று பிறந்த நாள்” என்ற பாடலைக் கேட்காமல் இருந்திருக்க முடியாது. அப்படி ஒரு நல்ல பாடல். அதைப் பாட, அது பற்றி சிந்திக்க எனக்கும் இன்று ஒரு வாய்ப்பு.

இன்று காலை எனது அப்பாவும் அம்மாவும் திருச்சியிலிருந்து தில்லி வந்தார்கள். காலையிலேயே சென்று அவர்களை வீட்டுக்கு அழைத்து வந்தேன். வந்து சிறிது இளைப்பாறிய பின் குளித்து முடித்து சற்று நேரம் கழித்து “சஸ்பென்ஸாக” நேற்றே வாங்கி வைத்திருந்த கேக் எடுத்து வைத்து, அதன் மேல் ஒரு 7–ஆம் எண் மெழுகுவர்த்தியும், ஒரு 3-ஆம் எண் மெழுகுவர்த்தியும் வைத்து, அதை 73-ஆக செய்தோம்.


 
பின்னர் பிறந்த நாள் காணும் அப்பா கேக் ”கட்” செய்ய, பிறந்த நாள் கொண்டாடினோம். ”73 வயதில் இது தான் இப்படி முதல் முறையாய்  பிறந்த நாள் கொண்டாடியிருக்கிறேன்” என அவருக்கும் மகிழ்ச்சி. எங்களுக்கும் ஆனந்தம்.

இந்த நாளில் அவருக்கு நல்ல ஆயுளையும் ஆரோக்கியத்தையும் கொடுக்க எல்லாம் வல்லவனை பிரார்த்திக்கிறேன்.

மீண்டும் வேறு ஒரு பதிவில் சந்திக்கிறேன்.

வெங்கட்.



வியாழன், 21 ஏப்ரல், 2011

பொம்மை


நம்ம ஊர் ஆசாமி ஒருத்தர் ”நியூயார்க் நகரம் உறங்கும் நேரம்” என்று பாடிக்கொண்டே நியூயார்க் நகரத்தினைச் சுற்றிக் கொண்டு இருந்தாராம்.  அங்கே  ஒரு பெரிய அருங்காட்சியகம் இருக்க அதைச் சுற்றிப் பார்க்க உள்ளே நுழைந்து இருக்கிறார். காட்சிக்கும் விற்பனைக்கும் வைக்கப்பட்டிருந்த பொருட்களையெல்லாம் ஒவ்வொன்றாய் ரசித்துப் பார்த்தபடி வந்தார். 

அப்படி வரும்போது அவர்  ஒரு பொம்மையைப் பார்த்ததும் ரொம்பவே  லயிச்சுப் போய் அந்தப் பொம்மையையே பார்த்துக்கொண்டு இருப்பதைப் பார்த்த விற்பனையாளர் அவரிடம் வந்து “இந்த பொம்மையோட விலை 20 டாலர்.  இந்தப் பொம்மையோட கதை உங்களுக்குச் சொல்லுவதற்கு 100 டாலர்” என்று சொன்னாராம். ”என் கதையே பெரிய கதை, இதுல எனக்கு எதுக்கு பொம்மைக்  கதை!” என்று டயலாக் சொல்லி அவர் அந்த பொம்மையை வாங்கிக் கொண்டு வெளியே வந்தார்.   அது  வெண்கலத்தில் செய்யப்பட்ட ஒரு எலியோட பொம்மை. 

அருங்காட்சியகத்திலிருந்து வெளியே வந்து அந்த தெருவிலிருந்து வெளியேறி நடக்க ஆரம்பிக்க பின்னாடியே ஒரு சத்தம் அவரைத் தொடரவே, திரும்பிப் பார்த்தா, அந்த தெருவிலிருக்கும் எல்லா எலியும் அவர் பின்னாடியே வந்துட்டு இருக்காம்.  சரின்னு கொஞ்சம் வேகமா நடக்க ஆரம்பிக்க கொஞ்ச நேரத்துல அவர் போற வழியெல்லாம் ஒரே ட்ராஃபிக் ஜாம்!  பின்ன ஊர்ல இருக்கிற எல்லா எலியும் அவர் பின்னாடி வந்தா!  என்ன பண்றதுன்னு தெரியாம, நேரே கடற்கரைக்குப் போக அவர் பின்னாடியே அந்த எண்ணிலடங்கா எலிகளும் கடற்கரைக்கு நடைப்பயணம் வருதாம்!!! 

”என்னடா இது, இந்த வெண்கல எலிய வாங்கினது பெரிய தொல்லையாப் போச்சே”ன்னு அதை கடலுக்குள்ள வீசி எறிஞ்சிட்டாராம்!  எறிஞ்சதுதான் தாமதம், பின் தொடர்ந்த எல்லா எலிகளும் கடலுக்குள்ள பாய்ந்து  ஜலசமாதி ஆயிடுச்சாம்! 

உடனே நம்ம ஆசாமி கடற்கரையிலிருந்து ஓடறார்!  ஓடிப்போனது எங்கேன்னு கேட்கறீங்களா! அந்த அருங்காட்சியகத்துக்குத் தான்.  அவரைப் பார்த்த உடனே, அந்த விற்பனையாளர், “நீ இங்க வருவேன்னு எனக்குத் தெரியும்பா!” என்பது மாதிரி பார்த்து, ”கதை சொல்லவா?  நூறு டாலர் குடு…”ன்னு  சொல்ல, அவர்கிட்ட நம்ம ஆசாமி, “கதையெல்லாம் எனக்கு வேணாம்பா! எனக்கு வேண்டியதெல்லாம் அந்த எலி பொம்மை மாதிரியே இந்திய அரசியல்வாதி பொம்மை தான்?”ன்னு கேட்டாராம்!!!

டிஸ்கி:  இது எனக்கு ஆங்கிலத்தில் வந்த மின்னஞ்சலின் மொழிபெயர்ப்பு.