என்ன அவசரமோ – வெங்கட் நாகராஜ்

அன்பின் நண்பர்களுக்கு, இனிய காலை வணக்கம். இந்த நாளில் மீண்டும் ஒரு பதிவுடன் உங்கள் அனைவரையும் சந்திப்பதில் மகிழ்ச்சி.   

இதற்கு முன்னர் வெளியிட்ட ஜீதே ரஹோ pபுத்தர் பதிவினை படித்து கருத்துகள் தெரிவித்த அனைத்து வலையுலக நண்பர்களுக்கும் மனம் நிறைந்த நன்றி.  இந்த நாளை நல்லதொரு வாசகத்துடன் தொடங்கலாம் வாருங்கள். 

*******

படம்: இணையத்திலிருந்து...

தில்லியில் இருந்த வரை எந்தவித வாகனமும் என்னிடம் இல்லை - In fact ஓட்டுனர் உரிமம் கூட இல்லை.  அரசுப் பேருந்துகள் வசதியும், மெட்ரோ வசதியும் இருந்ததால் பெரும்பாலும் அதனையே பயன்படுத்துவது வழக்கம்.  இல்லை எனில் ஆட்டோ அல்லது வாடகைக் கார்.  24 X 7 எப்போது வேண்டுமானாலும் வெளியே செல்ல வாகன வசதிகள் அதீதமாக இருந்ததால் எனக்கென்று சொந்தமாக வாகனம் வாங்கவே இல்லை. தமிழகம் வரும்போதும் அப்படியே.  ஓட்டுனர் உரிமம் இல்லாமலேயே நண்பர்கள்/உறவினர்களின்/அப்பாவின் இரு சக்கர வண்டிகளை பல வருடங்களாக பயன்படுத்தி வருகிறேன்.  கடந்த ஏப்ரல் மாதம் தான் ஒரு இரு சக்கர வாகனம் எங்களுக்காக வாங்கினோம்.  ஆனாலும் ஓட்டுனர் உரிமம் இல்லாமலேயே தான் அதனையும் ஓட்டி வந்தேன்.  இரண்டு மாதங்களுக்கு முன்னர் தான் ஓட்டுனர் உரிமம் பெற்றேன்.

பல வருடங்களுக்குப் பிறகு ஓட்டுனர் உரிமத்துடன் வாகனம் ஓட்டுவது இப்போது தான்.  நான் செய்தது தவறு என்று தெரிந்தே இருந்தாலும் ஏதோ ஒரு காரணம் சொல்லிக் கொண்டு உரிமம் பெறாமலேயே இருந்திருக்கிறேன்.  இப்படி பலரும் இருக்கிறார்கள் - அடுத்தவர்கள் செய்தால் நானும் செய்ய வேண்டும் என்பதில்லையே.  தற்போது தினமும் வாகனத்தில் தான் சென்று வருகிறேன். கிட்டத்தட்ட 15 கிலோ மீட்டர் ஓட்டம் தினமும்.  அத்தனை அதிகம் இல்லை என்றாலும், சக வாகன ஓட்டிகள் செய்யும் செயல்கள் கோபமூட்டுகின்றன.    என்ன அவசரம் அவர்களுக்கெல்லாம் என்பது புரியவில்லை. வாகனங்களை அத்தனை வேகமாக ஓட்டுகிறார்கள்.  Signal அருகே வரும்போதே ஹாரன் மீது ஏறி உட்கார்ந்தது போல தொடர்ந்து அழுத்திக் கொண்டே இருக்கிறார்கள். 

நேற்று மாலை சிக்னலில் நின்று கொண்டிருந்தேன்.  எனக்கு முன்னர் ஏழு எட்டு வண்டிகள்.  பச்சை சிக்னல் விழக்கூட இல்லை - ஆனாலும் பின்னாலிருந்து தொடர்ந்து ஹாரன் ஒலி. சற்றே கோபத்துடன் திரும்பினேன் - ஒரு இளம்பெண் தனது இரு சக்கர வாகனத்தில் அமர்ந்து ஒலி எழுப்பிக் கொண்டிருந்தார்.  முன்னால் இருக்கும் வாகனங்கள் நகர்ந்தால் தானே நான் நகர முடியும்.  ஒன்றும் பேசாமல் வலது கையால் பறந்து போகலாம் என்று சைகையால் சொல்லி விட்டேன்.  வேறு என்ன சொல்ல?  வண்டிகள் நகர்ந்ததும் பார்த்தால் என்னைத் தாண்டி வேகமாகச் சென்றார்.  சில மீட்டர்கள் பயணித்ததும் “டமால்” என்று ஒரு சத்தம்! சற்று முன்னே வேகம் காட்டிய பெண் முன்னே சென்ற வேறொரு வண்டியில் மோதிக்கொண்டு தனது வண்டியிலிருந்து கீழே விழுந்து கிடந்தார் - திருப்பிப் போட்ட கரப்பு போல.  அவரது வாகனம் கீழே விழுந்த நிலையில் ஓடிக்கொண்டிருந்தது.   நல்ல வேளை பெரிதாக சிக்கலில்லை அவருக்கு.  

பலரும் இப்படித்தான் இருக்கிறார்கள். என்ன அவசரம் என்றே புரியவில்லை.  ஏதோ இவருக்காகவே டான் - அதான் டொனால்ட் ட்ரம்ப் காத்திருக்கிறார் - போகவில்லை என்றால் இன்னும் இந்தியாவிற்கான Tariff அதிகரித்து விடுவார் என்பது போல வேகம்.   வேகம் காண்பித்தாலும் காட்டாவிட்டாலும் டான் என்ன செய்வார் என்பது அவருக்கே தெரியாது - அது வேறு விஷயம்! இது போன்றவர்களால் சக வாகன ஓட்டிகளுக்கும் தொல்லை என்பது ஏனோ இவர்களுக்குப் புரிவதில்லை.  தொடர்ந்து Silencer எடுத்த வாகனங்களின் அதீத ஒலி, பேருந்துகள் போட்டி போட்டுக்கொண்டு நம்மை கடப்பது என எத்தனையோ சிக்கல்கள் சாலைகளில் உண்டு.  இவற்றை எல்லாம் கடந்து தான் வாகனத்தினை செலுத்த வேண்டியிருக்கிறது.  யார் யாருக்கு வேகமாகப் போக வேண்டுமோ போய்க்கொள்ளுங்கள் - நான் சீரான வேகத்தில் ஒரு ஓரமாகப் போய்விடுகிறேன் என்று தான் வாகனத்தினைச் செலுத்த வேண்டியிருக்கிறது.  

அதிலும் தற்போது வரும் வாகனங்களில் Head light மிகமிகப் பிரகாசமாக இருக்கிறது.  எதிரே வரும் வாகனங்களின் வெளிச்சம் நம் கண்களை மூடச் செய்யும் அளவிற்கு இருப்பதுவும் கூட தொல்லை தான் - அதிலும் குறிப்பாக கண்ணாடி அணிந்திருக்கும் வாகன ஓட்டிகளுக்கு! Dim - Dip போன்ற சமாச்சாரங்கள் தற்போது இல்லையோ?  அத்தனை பிரகாச ஒளியுடன் எதிரே வாகனங்கள் வந்தால் கண்கள் கூச, ஒரு ஓரமாக வாகனத்தினை நிறுத்தும் சில பெரியவர்களை தினமும் பார்க்கிறேன். இது போன்ற சமயங்களில் வாகனத்தினை மிக மெதுவாக செலுத்த வேண்டியிருக்கிறது - ஜாக்கிரதை காரணமாக. ஒரு பைக்கில் மூன்று, நான்கு இளைஞர்கள் செல்வது, இரு சக்கர வாகனத்தில், பெட்ரோல் டாங்க் மீது ஒரு குழந்தை, பின்னால் ஒரு குழந்தை அதன் பிறகு குழந்தைகளின் தாய் - ஒரு கால் முழுவதும் வெளியே தொங்கிக் கொண்டு இருக்கும்படி அமர்ந்திருக்கிறார் - இப்படி இருக்க ஆண் வாகனம் செலுத்துகிறார்.  பக்கவாட்டில் பெரிய பெரிய பைகள் வேறு - ஒவ்வொரு ஸ்பீட் ப்ரேக்கரிலும் வண்டி ஏறி இறங்கும்போதும் பின்னால் அமர்ந்திருக்கும் பெண்மணி விழுந்து விடுவாரோ என்று மற்றவர்கள் கவலைப்பட, அந்த வாகன ஓட்டியோ அந்தக் கவலை ஏதுமின்றி வாகனம் ஓட்டிக் கொண்டிருக்கிறார் வேகமாக! 

எதற்காக இந்த அவசரம்?  அப்படி என்ன தான் அவசரமான வேலை இருக்கும்? யாராவது இது போன்றவர்களிடம் கொஞ்சம் கேட்டுச் சொல்றீங்களா ப்ளீஸ்!

*******

இன்றைய பதிவு குறித்த தங்களது எண்ணங்களை பின்னூட்டத்தில் சொல்லுங்கள். விரைவில் வேறொரு பதிவுடன் உங்கள் அனைவரையும் சந்திக்கும் வரை…

நட்புடன்

வெங்கட் நாகராஜ்

திருவரங்கம்

27 ஃபிப்ரவரி 2026