தொடரும் மழையும், திணறும் தில்லியும்......

 படம்: இணையத்திலிருந்து....

சில நாட்களாகவே தமிழகத்தின் சென்னை, கடலூர், காஞ்சீபுரம், திருவள்ளூர் என பல மாவட்டங்களில் தொடர்ந்து பெய்து வரும் மழையும், ஏரிகளிலிருந்து திறந்து விடப்பட்ட தண்ணீருமாகச் சேர்ந்து அந்த மாவட்டங்கள் முழுவதையும் மூழ்கடித்து இருக்கிறது. இயற்கையின் சீற்றத்துடன் ஐம்பது ஆண்டுகளுக்கு மேலாக நம்மை ஆண்டுவரும் கழகங்கள், அவற்றின் தலைவர்களின் பேராசை மற்றும் தவறான திட்டங்களும் சேர்ந்து இன்று இந்த நிலைக்கு உள்ளாகியிருக்கிறோம்.

திணறும் மக்களுக்கு உதவி செய்யும் பேரிடர் குழு, ராணுவம், கடற்படை மற்றும் விமானப்படை ஊழியர்களுக்கு இணையாக தன்னார்வக் குழுக்களும், சக மனிதர்களும் தங்களாலான உதவிகளைச் செய்து வருவதைப் பார்க்கும் போது மனிதம் இன்னும் மரிக்கவில்லை என்பதை உணர்ந்து கொள்ள முடிகிறது. மதமோ, ஜாதியோ எதுவுமே இந்த பேரிடர் சமயத்தில் தடையாக இல்லாது மனிதம் தழைத்திருக்கிறது என்பதைப் பார்க்கும் போது மனதில் கொஞ்சம் மகிழ்ச்சியும் வருகிறது. சாதாரண மனிதர்கள் என்றைக்குமே சக மனிதர்களை, மதம், ஜாதி ஆகிய துவேஷம் இல்லாது சாதாரணமாகத் தான் பார்த்து வருகிறார்கள் என்பதையும் உணர்ந்து கொள்ள முடிகிறது. அரசியல் வாதிகளும், சந்தர்ப்ப வாதிகளும் மட்டுமே இவ்விஷயங்களை தூபம் போட்டு வளர்த்து வருகிறார்கள் என்பதையும் அனைவரும் புரிந்து கொள்ள முடிந்திருக்கிறது.

எத்தனை பேர் களத்தில் இறங்கி தங்களால் ஆன உதவிகளைச் செய்து வருகிறார்கள் என்பதை ஊடகங்களில் பார்க்கும் போதும், செய்திகளைக் கேட்கும் போதும் நானும் அங்கே வந்து களத்தில் இறங்கி பணி செய்ய முடியவில்லையே என்ற ஏக்கம் வருகிறது.  தில்லியில் இருந்தபடியே என்னால் முடிந்த சில உதவிகளைச் செய்தாலும் களப்பணி செய்ய முடியவில்லை என்ற எண்ணம் தொடர்ந்து கொண்டிருக்கிறது.

சோதனையான நேரத்தில் இத்தனை நல்ல விஷயங்கள் நடந்து வருவதை நினைத்து திருப்தி அடையும் அதே வேளையில், இந்த மாதிரி பேரிடர் சமயத்திலும் அரசியல் செய்யும் மாக்களை நினைத்தால் கோபம் கொப்பளிக்கிறது. ஏற்கனவே சாக்கடை நீரும் ஏரி நீரும் கலந்திருக்க இந்த அரசியல் சாக்கடையும் இதிலே கலக்க வேண்டுமா என்று ஆதங்கம் கொள்ள வைக்கிறது. மக்கள் அனைவரும் அதிகமான வேதனையில் வீழ்ந்திருக்க, அதையும் சில சதிகாரர்கள் சாதகமாக்கிக் கொண்டு திருட்டு, கொள்ளை போன்றவற்றில் ஈடுபடுவதையும் கேட்டால் ஆத்திரம் வருகிறது. அத்தியாவசியமான பொருட்களை அநியாய விலைக்கு விற்று லாபம் பார்க்க நினைக்கும் மட்டமானவர்களை என்ன சொல்வது! போகும் போது கோவணத்தினைக் கூட உருவி விடுவார்கள் என்பதை அவர்கள் உணரவில்லையே......

தமிழக மக்கள் இப்படி வெள்ளத்தினால் தத்தளித்துக் கொண்டிருக்கும் அதே வேளையில் தலைநகர் தில்லியின் மக்களும் திணறிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். Smog என்று சொல்லக்கூடிய புகை மூட்டம் தில்லியைச் சூழ்ந்து கொண்டிருக்கிறது. சில வருடங்களுக்கு முன்னர் பேருந்துகள், ஆட்டோக்கள் அனைத்தும் CNG மூலம் இயக்கத் துவங்கியபோது இருந்த சூழல் இப்போது முற்றிலும் மாறிவிட்டது. பகல் நேரத்திலேயே இரவு போல இருட்டும், கரும்புகையும் சூழ்ந்து தில்லி வாசிகளை திணறடித்துக் கொண்டிருக்கிறது.

படம்: இணையத்திலிருந்து....

மாசுத் துகள்களின் அதிகரிப்பால் பள்ளிக் குழந்தைகளுக்கு விடுமுறை விட்டு விடலாமா என்று யோசனை செய்து கொண்டிருக்கிறது தில்லி அரசு. இரண்டு நாட்களுக்கு முன்னர் வேறு ஒரு யோசனையும் வெளியிட்டிருக்கிறது. சாலையில் இருக்கும் அதீதமான வாகன எண்ணிக்கையைக் குறைக்கும் வழியாக ஒற்றைப்படை, இரட்டைப் படை எண்களைக் கொண்ட வாகனங்கள் ஒரு நாள் விட்டு ஒரு நாள் மட்டுமே பயன்படுத்த வேண்டும் என்று ஆணை பிறப்பித்து இருக்கிறது. அதாவது ஒன்றாம் தேதி ஒற்றைப் படை பதிவு எண் கொண்ட வாகனங்களை பயன்படுத்தினால், இரண்டாம் தேதி அவற்றை பயன்படுத்தக் கூடாது – அரசு பேருந்துகளோ, அல்லது தில்லி மெட்ரோவையோ தான் பயன்படுத்த வேண்டும்.

இப்போது இதைக் கொஞ்சம் மாற்றி திங்கள், புதன், வெள்ளிக் கிழமைகளில் ஒற்றைப் படை பதிவு எண் கொண்ட வாகனங்களும், செவ்வாய், வியாழன் மற்றும் சனிக்கிழமைகளில் இரட்டைப் படை எண் கொண்ட வாகனங்களும் மட்டுமே பயன்படுத்தப்பட வேண்டும் என சொல்லி இருக்கிறார்கள்.  ஞாயிற்றுக் கிழமைகளில் எல்லா வாகனங்களையும் தடை செய்யவும் யோசித்து வருகிறார்கள். ஏற்கனவே ஒவ்வொரு மாதமும் 22-ஆம் தேதி Car Free Day என அறிவித்து சில பகுதிகளில் கார்கள் இயங்குவதை தடை செய்திருக்கிறார்கள்.

இப்படிச் செய்தால் ஒவ்வொரு நாளும் சாலைக்கு வரும் வாகனங்களை பாதியாக குறைத்து விடலாம் என்று சொல்லி இருக்கிறது தில்லி அரசு. நல்ல யோசனையாக இருந்தாலும், இதைச் செயல்படுத்துவது மிகப்பெரிய சவாலான விஷயம்.  தில்லியில் சாலை விதிகளை மீறும் வாகனங்களையே சரிவர கட்டுப்படுத்த முடியாத நிலையில் இந்த புதிய திட்டத்தினை எப்படி செயல்படுத்த முடியும் என்று புரியவில்லை. அரசு என்னதான் முயற்சி செய்தாலும், மக்களும் கொஞ்சமாவது ஒத்துழைக்க வேண்டும். சாதாரணமாகவே தில்லிவாசிகள் விதிகளை மீறுவதில் புகழ் பெற்றவர்கள்..... போலவே இவர்களுக்கு தங்கள் சுகம் மட்டுமே குறிக்கோள். ஒரு வீட்டில் நான்கு பேர் இருந்தால், நான்கு கார்களை வைத்துக் கொண்டு ஒரே திசையில் பயணித்தாலும், தனித் தனி வாகனங்களை பயன்படுத்துபவர்களை பார்க்க முடியும்.

தில்லியில் இருக்கும் மாசு மக்களுக்கு பல வித பிரச்சனைகளைத் தருகிறது. நெஞ்சு எரிச்சல், மூச்சடைப்பு, ஆஸ்துமா தொல்லைகள் என அனைத்தும் அதிகரித்து வருகிறது. வாகனப் புகை மட்டுமல்லாது, குளிர் காலம் என்பதால் பலரும் சாலைகளில் பிளாஸ்டிக் பேப்பர்களையும், வாகன டயர்களையும் கொளுத்தி குளிருக்கு இதமாய் அதைச் சுற்றி அமர்ந்து கொள்வதைப் பார்க்க முடிகிறது. அதிலிருந்து வரும் புகை அவர்களுக்கு மட்டுமல்ல, அனைத்து தில்லி வாசிகளுக்கும் எமனாக மாறும் நிலை.

இப்படி சில நாட்களாகவே, இருக்கும் நிலை காரணமாக எதுவுமே எழுதும் மன நிலை இல்லை. பதிவுலகத்தில் அனைவருடைய நிலையும் இது தான் என்பது திண்ணம்.

மழை, வெள்ளம், மாசுபட்ட சுற்றுச்சூழல் என அனைத்தும் நமக்கு எதிராக அமைந்துவிட்டாலும், அத்தனை தடைகளையும் தகர்த்து, மீண்டு எழுவோம்......  மதம் மறப்போம்..... மனிதம் காப்போம்.....

நட்புடன்

வெங்கட்.

புது தில்லி.

தத்தளிக்கும் சென்னை.....

நேற்று இரவிலிருந்து தொடர்ந்து மழை பெய்வது மட்டுமல்லாது, இன்னும் சில தினங்களுக்கு கடும் மழை பெய்யக்கூடும் என்ற அறிவிப்பும் வந்த வண்ணம் இருக்கிறது. சக பதிவர்கள், மற்ற சென்னை வாசிகள் என அனைவரும் வெள்ளத்தில் மூழ்கி இருக்கிறார்கள். இன்று நாள் முழுவதும் நண்பர்களையும் உறவினர்களையும் தொலைபேசியில் அழைத்து அவர்களின் நிலை பற்றி தெரிந்து கொள்ள முயற்சித்தாலும், வெகு சிலரையே தொடர்பு கொள்ள முடிந்தது.

நண்பர் பாலகணேஷ் அவர்களுக்கு தொடர்ந்து அலைபேசியில் அழைத்துக் கொண்டிருந்தேன். அவரும் அவரது அம்மாவும் நலமாக இருக்க வேண்டும். போலவே சென்னைப் பித்தன் ஐயாவும், அவரது அம்மாவும் தரைத் தளத்தில் இருப்பதால், அவரைப் பற்றிய கவலையும் இருந்தது. கார்த்திக் சரவணன், சீனு, கார்த்திக் [லக்ஷ்மிநரசிம்மன்] ஆகியோர் தொடர்ந்து ஃபேஸ்புக் ஸ்டேட்டஸ் போட அவர்கள் நலம் அறிந்து மகிழ்ச்சி. திருமதி கீதா [தில்லையகத்து க்ரோனிக்கிள்ஸ்] அவர்களிடம் மட்டுமே பேச முடிந்தது. அனைத்து நண்பர்களும், மற்ற சென்னை வாசிகளும், விரைவில் இயல்பு நிலைக்கு திரும்ப வேண்டுமே என்ற பிரார்த்தனைகளுடன் இங்கே இருக்க வேண்டியிருக்கிறது.  நாள் முழுவதும் பணிச் சுமை அழுத்தினாலும், அவ்வப்போது சென்னை நிலை பற்றி தொடர்ந்து கவனித்து வந்தேன்.....

இத்தனை மழையோ, இந்த அளவிற்கு வெள்ளமோ இங்கே இருந்ததாக நான் கேள்விப்பட்டதில்லை. மக்கள் அனைவருமே இப்படி கஷ்டத்தில் இருக்க, இந்த நேரத்திலும், ஆளும் கட்சி, எதிர் கட்சி, அரசு என்ன செய்தது, தவறு யார் மேல் என்று விவாதத்தில் ஈடுபட்டு நேரத்தை வீணடிக்காமல், மீட்புப் பணிகளில் ஈடுபட வேண்டும்.  கட்சியோ, தலைமையோ எதைப் பற்றியும் யோசிக்காது வெள்ளத்தில் சிக்கித் தவிக்கும் அனைவரையும் மீட்பதிலும், அனைவருக்கும், உணவு, உடை போன்றவற்றை வழங்குவது மட்டுமே இப்போதைய குறிக்கோளாக இருப்பது நல்லது.

மத்திய அரசு சரியில்லை, மாநில அரசின் சுணக்கம், இனிமேல் தடுக்க என்ன செய்யப் போகிறோம் என்றெல்லாம் பேசிக்கொண்டிருப்பதற்கான நேரம் இதுவல்ல....  செயல்வீரர்களாக செயல்பட வேண்டிய நேரம்.  சென்னையிலும், சுற்றுப்புறத்திலும் இருக்கும் அனைத்து கட்சியினரும், தாங்கள் சம்பாதித்த பணம் கொண்டும், தங்கள் உடல் உழைப்பு கொண்டும் ஒன்று சேர்ந்து மீட்புப் பணியில் ஈடுபட்டு பரிதவிக்கும் மக்களுக்கு உதவி செய்ய வேண்டிய காலம் இது. நான் இந்த கட்சி, அவர் அந்த கட்சி, நாங்க தான் நல்லவங்க, அவங்க கெட்டவங்க, என்று பேசிக்கொண்டிருப்பதையும், குற்றம் காண்பதையும் விட்டு விடுங்கள்....  மக்களுக்கு உதவி செய்யுங்கள்.....

தலைநகர் தில்லியில் இருந்து ஊடகங்கள் மூலமாகப் பார்க்கும் போதே மன அதிர்ச்சியும் கவலையும் தோன்றும்போது கஷ்டங்களை நேரடியாக அனுபவிக்கும் மக்களை நினைக்கும் போது மனது பதறுகிறது.  இப்போதும் சில ஊடகங்களில் வரும் அரசியல்வாதிகள் இந்த ஆட்சிதான் தவறு செய்கிறது, நாங்கள் ஆட்சி செய்தபோது ரொம்பவும் நன்றாக நடத்தினோம் என்று பேசிக்கொண்டிருப்பதைப் பார்க்கும் போது கோபம் வருகிறது.

கூடவே அடையாறு பகுதியில் கரைபுரண்டு ஓடும் ஆற்றினைப் பார்ப்பதற்கும், காணொளிகள் எடுப்பதற்கும் திரண்டிருக்கும் மக்களைப் பார்க்கும்போது அவர்களின் அறியாமை திகைக்க வைக்கிறது. எந்த நேரத்திலும் வெள்ளம் அவர்களை அடித்துச் செல்லக் கூடும் என்ற அடிப்படை உணர்வு கூட இல்லையே என மனம் பதறுகிறது. ஏற்கனவே சுனாமி சமயத்தில் வேடிக்கைப் பார்க்கப்போன பலரை நாம் இழந்திருக்கிறோம்....

பேரிடரில் மூழ்கியிருக்கும் மக்கள் அனைவரும் இந்த இடரிலிருந்து விரைவில் விடுபட வேண்டும் என்ற பிரார்த்தனைகளோடு.....

வெங்கட்

புது தில்லி. 

சாப்பிட வாங்க: தேப்லா.....

நன்றி: www.simplytadka.com

இரண்டு வாரமா சாப்பிட வாங்க பகுதியில் பீஹார் மாநில உணவுகளைப் பற்றியே பார்த்திருக்கிறோம்.....  இந்த வாரமும் பீஹார் மாநில உணவு என்றால் கொஞ்சம் போரடிக்கும்! அதனால் வேறு மாநில உணவுக்குப் போகலாம்! பயணம் பிடிக்கும் – விதம் விதமான ஊர்களுக்குச் செல்வதால் இங்கே விதம் விதமான உணவுமா என்று கேட்க வேண்டாம்! தேப்லா என்ற உணவு குஜராத்தி உணவு.  இதில் பல வகைகள் என்றாலும், நாம் பார்க்கப் போவது சாதாரணமாக செய்யக் கூடிய தேப்லா....

தில்லியில் எனக்குத் தெரிந்த ஒரு நண்பர் கர்நாடகத்தினைச் சேர்ந்தவர். அவர் காதலித்து மணம் புரிந்தது ஒரு குஜராத்தி பெண். காதலிக்கும் போதே நண்பர் வீட்டில் சொல்லி, இருவீட்டார் சம்மதம் பெற்று திருமணமும் புரிந்து கொண்டார். திருமணத்திற்குப் பிறகு நண்பர் வீட்டிற்கு ஓரிரு முறை சென்றபோது “தேப்லா” சாப்பிடக் கொடுத்தார்கள். அப்பெண்ணிடம் செய்முறையைக் கேட்டுத் தெரிந்து கொண்டு சில முறை தேப்லா செய்து சாப்பிட்டதுண்டு.  படம் எடுத்து வைக்கவில்லை! :(

தேவையான பொருட்கள்:

கோதுமை மாவு [2 கப்], தயிர் [2 கரண்டி], சமையல் எண்ணை, மஞ்சள் பொடி, மிளகாய் பொடி, பொடியாக நறுக்கிய கொத்தமல்லி [சிறிதளவு] மற்றும் உப்பு [தேவைக்கு ஏற்ப].

எப்படிச் செய்யணும் மாமு:

கோதுமை மாவுடன் தயிரையும் சேர்த்து, ஒரு சிட்டிகை மஞ்சள் பொடி, காரத்திற்குத் தேவையான மிளகாய்ப் பொடி, [பச்சை மிளகாய் கூட சேர்த்துக் கொள்ளலாம்], பொடியாக நறுக்கிய கொத்தமல்லி ஆகிய அனைத்தையும் கலந்து, கொஞ்சம் தண்ணீர் விட்டுக் கொண்டு, சப்பாத்திக்குப் பிசைவது போல பிசைந்து, அதனுடன் ஒரு ஸ்பூன் எண்ணை சேர்த்து, நன்கு பிசைந்து எடுத்து வைக்கவும்.  பத்து அல்லது பதினைந்து நிமிடங்கள் ஊறிய பிறகு எடுத்து, சிறு சிறு உருண்டைகளாக ஆக்கி, சப்பாத்தி போலவே மெல்லியதாக இட்டுக் கொள்ளவும்.

தவாவில் கொஞ்சம் எண்ணை விட்டு, இட்டு வைத்த தேப்லாவினை போட்டு கொஞ்சம் சூடான பிறகு திருப்பி விடவும். இரண்டு புறமும் எண்ணை தடவி, பொன்னிறமாக ஆகும் வரை காத்திருந்து எடுத்து விடவும்.  இப்படி பிசைந்து வைத்த மாவு முழுவதும், தேப்லாவாக செய்து எடுத்துக் கொள்ளலாம்!

இதற்கு தொட்டுக்கொள்ள குஜராத்திகள் தரும் ஒரு சைட் டிஷ் “[ch]சுண்டா” – இது ஒரு ஊறுகாய் என்று சொன்னாலும் எனக்குப் பிடிப்பதில்லை.  ஊறுகாய் தொட்டுக்கொண்டோ, அல்லது வேறு ஏதாவது சப்ஜி தொட்டுக்கொண்டோ சாப்பிடுவேன். “[ch]சுண்டா” என்பது மாங்காயைத் துருவி, சர்க்கரைப் பாகில் சேர்த்து, செய்வார்கள். இனிப்பும், துவர்ப்பும், உரைப்பும் சேர்ந்து ஒரு கலக்கலான சுவையில் இருக்கும்! சாப்பிட்டிருக்கிறேன் என்றாலும் அவ்வளவாகப் பிடிப்பதில்லை!

தேப்லாவிலும் பல வகை உண்டு. கோதுமை மாவுடன், கொஞ்சம் கடலை மாவு [அல்லது] கம்பு மாவு சேர்த்தும் செய்வார்கள். கூடவே துருவிய சுரைக்காய் அல்லது கொத்தமல்லி தழைகளை பொடிப்பொடியாக நறுக்கி மாவுடன் சேர்த்து செய்வதுண்டு. பெரும்பாலான குஜராத்தி மக்கள் பயணம் செய்யும் போது இப்படி தேப்லாக்கள் செய்து எடுத்து வருவதுண்டு. இரண்டு மூன்று நாட்கள் வரை கெட்டுப் போகாது என்று சொல்வார்கள்.  அத்தனை செய்து வைத்து சாப்பிடுகிறோமோ இல்லையோ, தேவைப்பட்ட போது தயாரித்து சாப்பிடலாம்!

என்ன நண்பர்களே, இன்றைக்கு உங்க வீட்ல “தேப்லா” வா! செய்து பார்த்துச் சொல்லுங்களேன்!

நாளை வேறு ஒரு பதிவில் சந்திக்கும் வரை.....

நட்புடன்

வெங்கட்.

புது தில்லி. 

ஐஸ்க்ரீம் வேணும் – அடம் பிடித்த பெரியவர் – வீட்டு உண[ர்]வு

பஞ்ச் துவாரகா - பயணக் கட்டுரை பகுதி 25

முந்தைய பகுதிகள் – 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11  12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24

படம்: இணையத்திலிருந்து.....

ஷாம்லாஜியிலிருந்து புறப்பட்ட நாங்கள் அடுத்ததாக நிறுத்திய இடம் நெடுஞ்சாலையில் இருந்த [G]கிரிராஜ் உணவகத்தில் தான். நல்ல பசி என்பதால் உள்ளே நுழைந்து கேட்ட முதல் கேள்வியே உடனடியாக சாப்பிட என்ன கிடைக்கும் என்பது தான். அதற்கு கிடைத்த பதில் – எல்லாமே கிடைக்கும் – ஆனால் பதினைந்து இருபது நிமிடம் ஆகும்! நல்ல பதில்! வேறு வழியில்லை காத்திருக்கத் தான் வேண்டும்.....

உணவகத்தினை நிர்வகிப்பது ஒரு கணவன் – மனைவி. இருவரும் போட்டி போட்டுக்கொண்டு தங்களது உணவகத்தினை அழகு படுத்தியிருக்கிறார்கள். சுவர் எங்கும் துவாரகாநாதனின் படங்கள், இயற்கைக் காட்சிகள் என பல ஓவியங்கள் அழகழகாய் மாட்டி வைத்திருந்தார்கள். அவர்களிடம் அனுமதி கேட்டு படம் எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும் என நினைத்தபடியே ஓவியங்களைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்.  எங்களைப் போலவே வேறு ஒரு குடும்பத்தினரும் அங்கே காத்துக்கொண்டிருந்தார்கள்.

ஒரு இளைஞர், அவர் மனைவி, சிறு குழந்தை மற்றும் இளைஞரின் அப்பா-அம்மா ஆகியோர் தான்.  அவர்கள் எங்களுக்கு முன்னரே வந்துவிட்ட படியால் அவர்கள் கேட்டிருந்த உணவு சுடச்சுட வந்து சேர்ந்தது. பெரியவர் ஒவ்வொன்றையும் ரசித்து ருசித்து சாப்பிட்டு அதற்கான கருத்துகளையும் சொல்லிக் கொண்டிருந்தார். பிடிக்காத சிலவற்றை ஒதுக்கி, பிடித்தவற்றை சாப்பிட்டு அதுவும் மீதமாக, உணவகம் வைத்திருந்த பெண்மணியை அழைத்து அதை வீட்டுக்கு எடுத்துப் போக தனியாக கட்டிக் கொடுக்கவும் சொன்னார். பெரியவரின் மனைவி, “அதெல்லாம் வேண்டாங்க!” என்று சொல்ல, பெரியவரோ விடாப்பிடியாக “அவ கிடக்கா! நீ கட்டிக் கொண்டாம்மா!” என்று அடுத்த உணவை ருசிக்க ஆரம்பித்தார். 

அதற்குள் எங்களுக்கான உணவும் வந்து சேர்ந்தது. நாங்கள் கேட்டிருந்த சப்பாத்தி, பராந்தா, ஆலு-சிம்லா மிர்ச் சப்ஜி, சற்றே இனிப்பான [dh]தால், ராய்த்தா, குஜராத்தி பாப்பட்[d] [அப்பளம்], ஊறுகாய் என அனைத்தும் மிகவும் ருசியாக இருந்தது.  வீட்டு உணவு சாப்பிடும் உணர்வு தான் எங்களுக்கு! ஓட்டல் நடத்தும் தம்பதியே முன்னின்று சமையல் வேலைகளைப் பார்வையிட்டு தயாரிக்கிறார்கள் என்பதால் தரத்திலும் குறைவில்லை. இருந்த பசிக்கு, ருசியும் கைகொடுக்கவே கிடுகிடுவென சப்பாத்திகள், பராந்தாக்களும் உள்ளே விரைவாக இறங்கிக் கொண்டிருந்தன.   நாங்கள் இங்கே வாய்க்கும் கைக்கும் சண்டை போட்டுக் கொண்டிருக்க, பெரியவர் அங்கே தனது விளையாட்டுகளை தொடர்ந்து கொண்டிருந்தார்.

சாப்பிட்டு முடித்ததும் ஐஸ்க்ரீம் சாப்பிட்டே ஆக வேண்டும் என குழந்தை போல அவர் அடம் பிடிக்க, ”பயணத்தின் போது வேண்டாம், ஒத்துக்காது” என அவரது மனைவி, மகன், மருமகள் என அனைவரும் எடுத்துச் சொல்ல, ”வாழ்க்கையை அனுபவிக்க வேண்டும் – உடம்புக்கு ஒத்துக்காது என எல்லாத்தையும் தள்ளிக் கொண்டே இருந்து என்ன செய்யப் போகிறேன்! – நீங்க என்ன சொல்றீங்க?” என உணவகத்தின் உரிமையாளரையும் தனது கட்சிக்கு இழுத்துக் கொண்டிருந்தார்.  ஜெயித்தது பெரியவர் தான்!

உணவினை ரசித்து ருசித்து நாங்கள் சாப்பிட்ட பிறகு, எங்களுக்கான உணவிற்கு ரசீது கொண்டு வந்தார் அந்தப் பெண்மணி. “சாப்பாடு பிடித்திருந்ததா? ஏதேனும் குறை உண்டா?” என்று அன்பான விசாரிப்பு அவரிடமிருந்து. வீட்டில் சாப்பிட்ட உணர்வு எங்களுக்கு என்று அவரைப் பாராட்டினோம்.  கணவன் – மனைவி இருவருமே தங்கள் வேலைகளை விட்டு, இப்படி உணவகம் வைத்து நடத்திக் கொண்டிருக்கிறார்களாம்.  அவர்கள் மேலும் சிறந்த நிலைக்கு வர வாழ்த்தினோம்.  அப்படியே ஓவியங்களையும் படம் எடுத்துக் கொள்ள அனுமதி கேட்டேன் [பதிவுக்கு புகைப்படம் தேவையாயிற்றே! வலைப்பதிவர் காரியத்தில் கண்ணா இருக்கணும்!]

நானகு பேர் சாப்பிட்டதற்கான செலவும் அதிகமில்லை.  ஆளுக்கு நூறு ரூபாய்க்குள் தான்! பல சமயங்களில் உணவுக்காகவே செலவு அதிகம் செய்ய வேண்டியிருக்கும். அத்தனை செலவு செய்தும் நன்கு சாப்பிட்ட திருப்தி இருக்காது.  ஏதோ தானோ எனச் சமைத்து பரிமாறிய உணவும் ஏனோ தானோ என்று தானே இருக்கும்! இந்த உணவகத்தில் வீட்டில் சாப்பிட்ட உணர்வு – கூடவே அவ்வப்போது நம்மிடம் வந்து இன்னும் ஏதேனும் வேண்டுமா என்று பாசத்தோடு கேட்கக் கூடியவரும் இருந்துவிட்டால் நன்றாகத் தானே இருக்கும்!

நண்பர் வீட்டில் இருந்த கார்வண்ணன்....

நாங்களும் சாப்பிட்டு ஓட்டுனர் [ch]சிராக்-உம் சாப்பிட்டு முடித்த பிறகு எங்கள் பயணம் தொடர்ந்தது. சாலைகள் நன்றாக இருந்தால் பயணம் இனிக்கும் என்றாலும், பயணம் இலக்கை அடையத்தானே வேண்டும். அஹமதாபாத் நகருக்கு வந்து சேர்ந்து நேராக நண்பரின் வீட்டுக்கு போய்ச் சேர்ந்தோம்.  நண்பர் அலுவகத்திலிருந்து வந்து சேர்ந்த பிறகு சிறிது நேரம் பேசிக் கொண்டிருந்தோம். அதன் பிறகு அவருடன் நகர் வலம் செல்ல வேண்டும்.  நகரில் என்ன பார்த்தோம், வேறு என்ன செய்தோம் என்ற விவரங்களை அடுத்த பகுதியில் சொல்லட்டா!

நாளை வேறொரு பதிவில் உங்களைச் சந்திக்கும் வரை....

நட்புடன்

வெங்கட்

புது தில்லி.

மாலினி அவஸ்தி – கிராமியப் பாடலும் நடனமும்

சமீபத்தில் திருமதி மாலினி அவஸ்தி அவர்களின் நாட்டுப்புற பாடல்கள் நிகழ்ச்சியை நேரடியாகக் கேட்டு ரசிக்கும் வாய்ப்பு கிடைத்தது. உத்திரப் பிரதேசத்தின் தலைநகர் லக்னோவைச் சேர்ந்தவர் மாலினி. அவத்[dh] எனும் மொழியில் பல பாடல்களை பாடிக்கொண்டே ஆடுவார். அவத்[dh] மொழியும் ஹிந்தி மொழி போலவே இருந்தாலும், சற்றே வித்தியாசங்கள் உண்டு. போலவே [b]புண்டேல்கண்ட், [b]போஜ்புரி போன்ற மொழிகளிலும் பாடக்கூடியவர்.  தும்ரி, கஜ்ரி என விதம் விதமான பாடல்களால் கேட்பவர்கள் அனைவரையும் மகிழச் செய்யும் வித்தை தெரிந்தவர். 

பாடுவது மட்டுமன்றி பாடியபடியே சின்னச்சின்னதாய் சில நடன நடைகளும் உண்டு.  நமது கிராமியப் பாடல்களைப் போலவே வடக்கில் பல கிராமியப் பாடல்கள் அழிந்து வருகிறது. கிராமியப் பாடல்கள் பலவற்றில் ஆங்காங்கே விரசம் இருந்தாலும், கேட்பவர்கள் வெட்கப்படும் அளவிற்கு இருக்காது. இன்றைக்கும் வட இந்தியாவின் சில கிராமங்களில் பாடப்பட்டு வந்தாலும், பலர் அதற்கு வேறு ஒரு வண்ணம் கொடுத்து மிட்நைட் மசாலாவைப் போல ஆக்கிவிட்டார்கள். 

கஜ்ரி எனும் வகைப்பாடல்கள் மழைக்காலங்களில் பாடப்படும் பாடல். கருமேகம் சூழ்ந்து வரும்போதே கிராமங்களில் இருக்கும் ஆண்களும் பெண்களும் மாஞ்சோலைகளுக்கு ஓடுவார்களாம். மழை பெய்ய ஆரம்பிக்கும் போது ஆடலும் பாடலும் என சந்தோஷமாக இருப்பார்களாம். இன்றைக்கு கிராமிய வாழ்க்கையை விட்டு நகரங்களின் அடுக்கு மாடிக் குடியிருப்புகளில் வாழும் நாமும் மழை வந்தால் ஓடுகிறோம், பலகணியில் உலர்த்தியிருக்கும் துணிகளை எடுப்பதற்கும், கதவுகளையும் ஜன்னல்களையும் மூடுவதற்கும்!

ஒரு கஜ்ரி பாடலைக் கேட்கலாமா?

பணி நிமித்தம் வெளியூருக்கோ, வெளி நாட்டுக்கோ சென்று விட்ட தனது கணவனைப் பற்றி பாடும் பாடல், அவர் எப்படி ரயில் [g]காடியில் ஏறிப் புறப்பட்டார் என்றெல்லாம் சொல்லி, ரயில் [g]காடி என்று திரும்பி வரும், தனது ஆசைக்கணவனை மீண்டும் அதில் அழைத்து வரும் என்றெல்லாம் ஏக்கத்துடன் படும் பாடல் பற்றி பாடும் போது அங்கு வந்திருக்கும் குழந்தைகளை அழைத்து ரயில் வண்டியைப் போலவே அங்கு ஓடிக்கொண்டே பாட்டு பாடி அனைவரையும் மகிழ்விக்கும் திறமை அவருக்கு இருக்கிறது.

ரயிலில் புறப்பட்டுப் போன ஆசைக் கணவனைப் பற்றிய பாடல் கேட்கலாம் வாங்க!

  

தசரத மஹாராஜாவின் அரண்மனை – ராமர் ஜனனம் நடக்கிறது. அந்த சமயத்தில் பிரசவத்திற்கு உதவி செய்ய வந்த தாதி தனக்கு என்ன வேண்டும் எனக் கேட்பதாக ஒரு பாடல் பாடினார் – மன்னனிடம் தைரியமாக தனக்கு என்ன வேண்டும் என்று கேட்க அந்தக் காலத்தில் உரிமை இருந்திருக்கிறது – இந்தக் காலத்தில் எப்படி இருக்கிறது என்பதை நான் சொல்லித் தான் தெரிந்து கொள்ள வேண்டுமா என்ன!

ராமரின் ஜனனம் பற்றிய பாடல் கேட்கலாம் வாருங்கள்! 

[ch]ச்சட் பூஜா சமயத்தில் பாடப்படும் பாடல்கள் பல உண்டு. அதிலிருந்தும் ஒரு பாடல் பாடினார். இப்படி பல பாடல்களைக் கேட்டு ரசிக்க வாய்ப்பு கிடைத்தது. ஒரு மணி நேரத்திற்கு மேல் பல கிராமிய பாடல்களின் இசை மழையில் நனைந்து வந்தோம்.  அந்த நேரத்தில் எடுத்த சில படங்களை இந்த ஞாயிறில் உங்களுடன் பகிர்ந்து கொண்டிருக்கிறேன்.  பாடல் காட்சிகளும் யூட்யூபிலிருந்து உங்களுக்காகவே சேர்த்திருக்கிறேன். 

ச்சட் பூஜா பாடல் ஒன்று இதோ உங்களுக்காக!

பாடலின் மொழி உங்களுக்குப் புரியவில்லை என்றாலும், கேட்டு ரசிக்க முடியும்.  ஹிந்தி மொழி தெரிந்திருந்தால் இன்னும் அதிகமாய் ரசிக்க முடியும்!

இன்றைக்கு பகிர்ந்து கொண்டிருக்கும் படங்களையும் பாடல்களையும் ரசித்திருப்பீர்கள் என நினைக்கிறேன்.  மீண்டும் நாளை வேறு ஒரு பதிவுடன் சந்திக்கும் வரை....

நட்புடன்

வெங்கட்.

புது தில்லி.