புதன், 4 ஏப்ரல், 2012

கொன்றைப் பூ…. கடைமொழி மாற்றுப் பாடல்



ஆஸ்திரேலியாவின் தேசிய மலர் கொன்றை மலர். 
சுசீந்திரம் தாணுமாலய சுவாமி கோயிலின் தல விருட்சம் கொன்றை மரம்.
சிவ பெருமானுக்கு உகந்த மலர் கொன்றை மலர்.
தமிழ் இலக்கியத்தில் பல இடத்தில் வரும் ஒரு மலர் கொன்றை மலர்.

அப்படி இலக்கியத்தில் வரும் கொன்றை மலர் பாடல் கீழே!

கொன்றை மலர் தரித்தான் கோபாலன் கோலெடுத்து
நின்றுகுழல் ஊதினான் நீள்சடையன் பொன்திகழும்
அக்கு அணிந்தான் மாயன் அரவுஅணையில் கண்வளர்ந்தான்
சிக்கலிலே வாழும் சிவன்

- காளமேகப் புலவர்.

இது ஒரு கடைமொழி மாற்றுப் பாடல். கடைசி அடியை முதலில் வைத்து படித்தால், காளமேகப் புலவர் சொல்லவந்தது புரியும்.

”சிக்கலில் வாழும் சிவபெருமான் கொன்றை மலர் மாலை தரித்தவர். கோபாலன் ஆன கண்ணன் புல்லாங்குழல் ஊதினார். நீண்ட சடை உடைய சிவபெருமான் ருத்திராட்சம் [அக்கு] அணிந்திருந்தார். மாயனான திருமால் பார்க்கடலில் ஆதிசேஷன் மீது துயில் கொண்டு இருந்தார்” என்பது இப்பாடலின் பொருள்.

இந்த பாடலில் சொல்லப்பட்ட கொன்றை மலருக்கு ஒரு சிறப்பு. இது ஆண்டுக்கு ஒரு முறை மட்டும் மலரும் அற்புத மலர். அது போலவே நம் எல்லோருக்கும் ஆண்டுக்கு ஒரு முறை மட்டும் தானே பிறந்த நாள் வருகிறது [அதுக்குன்னு 29 ஃபிப்ரவரி பிறந்தவருக்கு நாலு வருஷத்துக்கு ஒரு முறை தான் பிறந்த நாள் வரும்னு சொல்லக்கூடாது!]. 

இந்த கொன்றை மரங்கள் பூத்துக் குலுங்கி, பார்ப்பவர்கள் கண்ணுக்கு விருந்து படைக்கிறது. அது போலவே இன்றைய வலைச்சரத்தில் பிறந்த நாள் பதிவுகள், வாசிப்பவர்களுக்கு விருந்து படைக்கிறது.

அது என்ன இன்னிக்கு பிறந்த நாள் பதிவுகள்? வலைச்சரத்துக்கு வாங்க, இன்னிக்கு யாருடைய பிறந்த நாள் எனத் தெரியும் உங்களுக்கு!

நட்புடன்

வெங்கட்.
புது தில்லி.

செவ்வாய், 3 ஏப்ரல், 2012

செண்பகப் பூ…. எழுத்தாளர் யார்?


[செண்பகப் பூ]

”அன்று சுக்கிலபட்சத்துச் சதுர்த்தி.  போதாதற்கு வானத்தைக் கருமேகங்கள் மூடியிருந்தன.  இரண்டொரு மழைத்தூறலும் விழுந்தது. 
 
அத்தகைய காரிருளில் காவேரி நதியின் ஓரமாக ஜலத்தைக் கிழித்துக் கொண்டு படகு செல்லும் சலசலப்புச் சத்தம் கேட்டது. கொஞ்சம் உற்றுப் பார்த்தோமானால், ஒரு சிறுபடகு கிழக்கேயிருந்து, மேற்கே கரையோரமாகப் போவதைக் காணலாம். படகில் யாரோ ஒருவர் உட்கார்ந்திருப்பதும் மங்கலாய்த் தெரிகிறது. கரையில் நின்ற வண்ணம் ஒருவர், படகைக் கயிற்றினால் இழுத்துக் கொண்டு போவதும் தெரிகிறது.”
 
”ஏறக்குறைய நள்ளிரவு ஆன சமயத்தில், X படகை நிறுத்தி மெல்லிய குரலில், ‘Y!, இறங்கு! வந்து விட்டோம்!’ என்றான்”.  
 
“X படகை அங்கிருந்த மரத்தின் வேரில் கட்டினான்.”
 
”பிறகு இருவரும் கரைமேல் ஏறினார்கள்.  அங்கே ஒரு நீண்ட மதிற்சுவர் இருந்தது. அந்தச் சுவரில் ஒரு வாசற்படி காணப்பட்டது. அதன் கதவு பூட்டியிருந்தது. X தன் மடியிலிருந்து ஒரு கொத்துச் சாவியை எடுத்து ஒரு சாவியினால் பூட்டைத் திறந்தான்.” 
 
”இருவரும் கதவைத் தள்ளிக் கொண்டு உள்ளே பிரவேசித்தார்கள்”.  
 
”’கம்’ என்று செண்பகப் பூவின் நறுமணம் வந்தது.”

என்ன வெங்கட்? என்னவோ X – Y படகில் பயணம் செய்கிறார்கள், பயணத்தின் முடிவில் பூட்டைத் திறந்து உள்ளே போனால் செண்பகப் பூ வாசம் என்று சொல்றீங்க! என்னதான் சொல்ல நினைக்கிறீங்க? என்று கேட்பவர்களுக்கு…..

மேலே உள்ளது ஒரு பிரபலமான எழுத்தாளரின் ஒரு நாவலில் இருந்து எடுக்கப்பட்ட ஒரு பகுதி. எழுத்தாளரைக் கண்டுபிடிப்பது பிரம்ம சூத்திரம் அல்ல. எழுத்தாளரையும் நாவலையும் பின்னூட்டத்தில் சொல்லுங்களேன்… 

மேலே சொன்னது போலவே செண்பகப் பூ மணம் கமழும் பயணப் பதிவுகள் இன்றைய வலைச்சரத்தில் அறிமுகம் செய்திருக்கிறேன். வந்து பார்த்து ரசியுங்களேன்…..

மீண்டும் நாளை சந்திப்போம் வேறோரு மலரோடு…

நட்புடன்

வெங்கட். 
புது தில்லி.



திங்கள், 2 ஏப்ரல், 2012

வலைச்சரத்தில் மகிழம்பூ….


மகிழம் பூ….. 


மரத்தில் உதிரும் மகிழம்பூ
மகிழ்ச்சியூட்டும் மகிழம்பூ!
நூலில் கோர்த்து அணியும்பூ
நெஞ்சம் போற்றி மகிழும் பூ!
வண்டிச் சக்கரம் போன்றதாம்
வடிவம் ரொம்பச் சின்னதாம்!
மணிச்சரம் போல் தொடுக்கலாம்
மாலையாக்கிச் சூடலாம்!
பூத்தவுடனே வாசம்
பொங்கிப்பொங்கி வீசும்!
வாடும்போதும் வாசம்
வள்ளல் போல வீசும்!
இரவில் வீழ்ந்த பூவை
எடுத்துச் சூடலாம் காலை!

-    கவிஞர் வெள்ளையாம்பட்டு சுந்தரம்.

வலைச்சர ஆசிரியர் – பதிவுலகில் சில பதிவர்களுக்கு மட்டுமே கிடைக்கும் ஒரு அந்தஸ்து! நான் பதிவுலகில் கால் பதித்து இரண்டரை ஆண்டுகள் ஆகிவிட்டது. இத்தனை நாட்கள், இல்லை இல்லை, மாதங்கள் கழித்து எனக்கு அந்த அந்தஸ்து இப்போது கிடைத்திருக்கிறது. ஆம். இன்று முதல் ஆரம்பிக்கும் வாரத்தில் வலைச்சரத்தில் நான் தொடுக்கப் போகிறேன் சரம்சரமாய் வலைப்பூக்கள்… வலைச்சரத்தில் முதல் பூவாய் மகிழம்பூ! என் சுயச்சரமாக!

வலைச்சர ஆசிரியர் பதவி இப்போது தான் வாய்த்தது என்றாலும் வலைச்சரம் எனக்கோ, நான் வலைச்சரத்திற்கோ புதியவன் இல்லை. எனது வலைப்பூ இது வரை இருபது முறை வலைச்சரத்தில் அறிமுகம் செய்யப்பட்டு விட்டது. எனது வலைப்பூவினை அறிமுகம் செய்த அனைத்து நண்பர்களுக்கும் மிக்க நன்றி.

இப்படி மகிழம்பூவாய் ஒரு சுயச்சரம் இன்றைய வலைச்சரத்தில். வந்து பாருங்களேன்…..

நட்புடன்

வெங்கட்.
புது தில்லி.



புதன், 28 மார்ச், 2012

சாப்பிடலாம் வாங்க!


வாழைப்பழ ஐஸ்க்ரீம் - புதுசா இருக்கும் போல இருக்கே.....



யார் அங்கே!  இன்னும் கொஞ்சம் சாக்லேட் சிரப் மேல ஊத்துங்க....



ருசிச்சு சாப்பிடலாம்னா மீசையெல்லாம் சாக்லேட் ஒட்டிக்கும் போல இருக்கே.


”தேன் சிந்துதே வானம்” மாதிரி தேன் சிந்துதே இங்கே......


அடடா.... எத்தனை எத்தனை லேயர்.....  சாக்லேட்டுக்கு நடுவில் வெண்ணிலா..


அந்த ஸ்ட்ராபெர்ரி மட்டும் முழுசா சாப்பிடலாம்..... :)


சாக்லேட் சிரப்பில் தோய்த்த கருப்பு திராட்சை....  திருப்பதிக்கே லட்டு...


நான் அப்படியே சாப்பிடுவேன்.....  நீங்க......?

..

..

..

..

..

..

..


என்ன நண்பர்களே, பார்த்த உடனே சாப்பிடணும் போல தோணுது இல்ல!  ஆனால் நம்மால சாப்பிடத்தான் முடியாது.  இது எல்லாமே நிஜமான உணவு வகைகள் அல்ல.  என்ன அதிர்ச்சியா இருக்கா?  அவ்வளவு தத்ரூபமா இருக்கிறது இந்த ஓவியங்கள் [Oil Painting].   

இந்த ஓவியங்களை வரைந்தவர் மேரி எல்லன் ஜான்சன் எனும் 44 வயது யுவதி.     பல ஓவியக் கண்காட்சிகளில் இவரது ஓவியங்கள் பார்வையாளர்களை கவர்ந்திருக்கிறது.  

சாப்பிட்டா தானே கலோரி ஏறிடும். ஆனா இவற்றையெல்லாம் பார்த்தாலே கலோரிகள் ஜிவ்வுன்னு ஏறிடும் போல இருக்கு!  

என்ன சொல்றீங்க!  உங்களுக்கு எவ்வளவு கலோரி ஏறியதுன்னு பின்னூட்டத்திலே சொல்லுங்களேன்!  :)))))))


மீண்டும் சந்திப்போம்....

நட்புடன் 

வெங்கட்
புது தில்லி. 


திங்கள், 26 மார்ச், 2012

சம்பள நாள் சந்தை


[மனச்சுரங்கத்திலிருந்து…]


நெய்வேலியில் இருந்த/இருக்கும் மக்கள் அனைவருக்கும் இந்த சம்பள நாள் சந்தை என்பது என்னவென்று தெரிந்திருக்கும்.   வட்டம் 18 - ல் மெயின் பஜார் என்று அழைக்கப்படும் இடத்தில் கடைகள் மாதம் முழுவதும் இருந்தாலும், பெரும்பாலான நடுத்தர மக்கள் ஒவ்வொரு மாதமும் ஏதாவது வாங்க வேண்டுமெனில் காத்திருப்பது மாதத்தின் ஐந்தாம் தேதிக்குத் தான். 

சுரங்கம், அனல்மின் நிலையம் போன்றவற்றில் வேலை செய்யும் தொழிலாளிகளுக்கு ஒவ்வொரு மாதமும் ஐந்தாம் தேதி தான் சம்பளம் கிடைக்கும் என்பதால் ஐந்தாம் தேதி முதல் பத்தாம் தேதி வரை இந்த சம்பள நாள் சந்தை நடக்கும்.  முதலாம் அனல்மின் நிலையம் செல்லும் நகர பேருந்துகள் எதிலும் இந்த சம்பள நாள் சந்தைக்குச் செல்ல முடியும்.  எங்களுடைய சிறிய வயதில் அதற்கான கட்டணமும் இப்போது செல்லாத 20 – 25 பைசாக்களில் தான்.  தொலைதூரத்தில் இருந்து வந்தால் கூட ஒரு ரூபாய்க்கும் குறைவான கட்டணம் தான்.

இந்த சம்பள நாள் சந்தையில் துணிவகைகள், அலங்காரப் பொருட்கள், வீட்டிற்குத் தேவையான மரச்சாமான்கள் என்று எல்லாவிதமான பொருட்களும் கிடைக்கும்.  எல்லா மாதமும் கடை போடுவார்கள் என்பதால் சில வியாபாரிகள் தவணை முறையில் கூட பொருட்களை நகர மக்களுக்கு விற்பனை செய்வது உண்டு. 

தீபாவளி வரும் மாதத்தில் இன்னும் நிறைய பொருட்கள் இங்கே கிடைக்கும்.  அந்த மாதத்தில் வழக்கத்தை விட இன்னும் சில நாட்கள் அதிகமாக கடைகள் திறந்திருக்கும்.  நெய்வேலி நிறுவனம் அப்போதெல்லாம் ஊக்கத்தொகையினை தீபாவளி சமயத்தில் கொடுப்பார்கள் என்பதால் இங்கு விற்பனையும் அமோகமாக இருக்கும். 

இந்த சம்பள நாள் சந்தைக்கு சில சமயங்களில் அம்மா எங்களையும் அழைத்துச் செல்வார். அப்போதெல்லாம் எங்களுக்குக் கொண்டாட்டம் தான்.  அங்கு போய் பெரிதாக ஒன்றும் வாங்கிவிடவில்லை என்றாலும், அங்கு சென்று வருவதே பெரிய விஷயமாகத் தோன்றியது அப்போது.  என்னதான் இப்போது பெரிய பெரிய கடைவீதிகளுக்கும், நிறைய கடைகள் ஒரே இடத்தில் இருக்கும் மால்களுக்குச் சென்று வந்தாலும் அந்த பழைய சந்தோஷம் ஏனோ வருவதில்லை. 

சென்ற முறை அம்மா அங்கு சென்றபோது வழியில் பார்த்த சம்பள நாள் சந்தையில் கடை போடும் ஒரு கடைக்காரர், எங்கள் எல்லோரையும் விசாரித்ததாக நேற்று என் அம்மா போனில் சொல்லி என்னை ஆச்சரியப் பட வைத்தார்.  நாங்கள் நெய்வேலியை விட்டு வந்து இத்தனை வருடங்கள் ஆனாலும், வாடிக்கையாளர்களை இந்த சம்பள நாள் சந்தை கடைக்காரர்கள் மறப்பதில்லை என்பதற்கு இரு ஒரு சாட்சி.  

இப்போதெல்லாம் இந்த கடைகள் எப்படி இருக்கிறது என்பது தெரியவில்லை.  சென்ற முறை நெய்வேலி சென்றிருந்த  போது கூட ஏனோ அங்கு செல்ல வேண்டும் எனத் தோன்றவில்லை – பழைய நினைவுகளை மறக்கக்கூடாது என்று மனதில் தோன்றிவிட்டது காரணமாக இருக்கலாம்….  மாற்றம் இல்லாதது மாற்றம் ஒன்றே என்பது தெரிந்திருந்தாலும் சில மாற்றங்களை மனது ஒத்துக் கொள்வதே இல்லை, இல்லையா?

மனச்சுரங்கத்திலிருந்து என்ற தலைப்பில் அவ்வப்போது எனது நெய்வேலி நினைவுகளை எழுதி வருகிறேன்.  சில சமயங்களில் இந்த மனச்சுரங்கத்திலிருந்து பதிவுகளில் நீண்ட இடைவெளி இருந்தால் அதற்கு நினைவுகள் மறந்து போனது என்று அர்த்தமில்லை – நேரம் இல்லாமையே காரணம்.  இருபது வருட நெய்வேலி வாழ்க்கையில் நடந்த நிகழ்வுகள் அவ்வப்போது தொடரும்.

நட்புடன்

வெங்கட்
புது தில்லி.