MESMERISING MEGHALAYA - PART 1 - SHWETA SUBRAMANIAN

அன்பின் நண்பர்களுக்கு, இனிய காலை வணக்கம். இந்த நாளில் மீண்டும் ஒரு பதிவுடன் உங்கள் அனைவரையும் சந்திப்பதில் மகிழ்ச்சி.   

நேற்று வெளியிட்ட குறும்படப் பதிவை படித்து கருத்துகள் தெரிவித்த அனைத்து வலையுலக நண்பர்களுக்கும் மனம் நிறைந்த நன்றி.  இந்த நாளை நல்லதொரு வாசகத்துடன் தொடங்கலாம் வாருங்கள். 

WE TRAVEL NOT TO ESCAPE LIFE, BUT FOR LIFE NOT TO ESCAPE US!

******

மேகங்களின் ஆலயம் மேகாலயா - பயணத் தொடர் பகுதி மூன்று - சுப்ரமணியன்

அன்பின் நண்பர்களுக்கு, இனிய காலை வணக்கம். இந்த நாளில் மீண்டும் ஒரு பதிவுடன் உங்கள் அனைவரையும் சந்திப்பதில் மகிழ்ச்சி.   

நேற்று வெளியிட்ட கதம்பம் பதிவினை படித்து கருத்துகள் தெரிவித்த அனைத்து வலையுலக நண்பர்களுக்கும் மனம் நிறைந்த நன்றி.  இந்த நாளை நல்லதொரு வாசகத்துடன் தொடங்கலாம் வாருங்கள். 

IT IS NOT IMPORTANT IN LIFE THAT WHO IS AHEAD OR BEHIND US; WHAT TRULY MATTERS IS WHO IS WITH US IN LIFE. 

******

மேகங்களின் ஆலயம் மேகாலயா - பயணத் தொடர் பகுதி இரண்டு - சுப்ரமணியன்

அன்பின் நண்பர்களுக்கு, இனிய காலை வணக்கம். இந்த நாளில் மீண்டும் ஒரு பதிவுடன் உங்கள் அனைவரையும் சந்திப்பதில் மகிழ்ச்சி.   

நேற்று வெளியிட்ட காஃபி வித் கிட்டு பதிவினை படித்து கருத்துகள் தெரிவித்த அனைத்து வலையுலக நண்பர்களுக்கும் மனம் நிறைந்த நன்றி.  இந்த நாளை நல்லதொரு வாசகத்துடன் தொடங்கலாம் வாருங்கள். 

BE THE TYPE OF ENERGY THAT NO MATTER WHERE YOU GO, YOU ALWAYS ADD VALUE TO THE SPACES AND LIVES AROUND YOU.

******

கருப்புக் கண்ணாடி ரகசியம் – த்ரில் பயணம்

ஏழு சகோதரி மாநிலங்கள் பயணம் – பகுதி 78

இந்தப் பயணக் கட்டுரையின் முந்தைய பகுதிகளைப் படிக்கவில்லையா.....  இதோ உங்களுக்காகவே அந்தப் பகுதிகளின் சுட்டிகளுக்கான ஒரு Drop Down Menu, வலைப்பூவின் வலது ஓரத்தில் “ஏழு சகோதரிகள்” என்ற தலைப்பின் கீழே இருக்கிறது.

ஷில்லாங்க் மலையுச்சியிலிருந்து ஷில்லாங்க் நகருக்கு வந்து சில நினைவுப் பரிசுகளை வாங்க மார்க்கெட் சென்றோம். அங்கே மூங்கிலால் ஆன, கைக்கு அடக்கமான, சிறிய பரிசுப் பொருட்களை வாங்கிக் கொண்டு மார்க்கெட்டில் கொஞ்சம் சுற்றினோம். எங்கு பார்த்தாலும் பெண்கள் பான் கடைகள் வைத்திருந்தார்கள் – ஒரு ஸ்டூல், ஒரு சிறிய மேஜை, அதன் மேல் வெற்றிலை, சுண்ணாம்பு தடவி, லாகிரி வஸ்துக்கள் சேர்த்து பான்! பான் விற்கும் பெண்களும் பான் சாப்பிட்ட வாயுடன் தான் இருக்கிறார்கள். 

சில இடங்களில் உயிருடன் முயல்களை விற்பனை செய்து கொண்டிருந்தார்கள்.  நாங்கள் புகைப்படம் எடுப்பதைப் பார்த்தால் உடனே முயல்களை மூடிக்கொண்டு இடத்தினை விட்டு அகன்றார்கள். ஏனென்று புரியவில்லை. இப்படியாக மார்க்கெட் காட்சிகளைப் பார்த்தபடியே வண்டி நிறுத்தி இருக்கும் இடத்திற்கு வந்தால் ஓட்டுனர் ராஜேஷ் “ஏன் இவ்வளவு லேட், சீக்கிரம் போகணும் வாங்க!” என்று சொல்ல, வாங்கிய பொருட்களை டிக்கியில் வைத்து ஷில்லாங்க் நகருக்கு Bye Bye சொன்னோம்.

எப்போதும் போல, ஓட்டுனருக்குப் பக்கத்து இருக்கையில், அதாவது அவருக்கு இடது புற இருக்கையில் நான் அமர்ந்து கொள்ள, நண்பர்கள் பின் இருக்கைகளில் அமர்ந்து கொள்ள கௌஹாத்தி நோக்கிப் பயணிக்கத் துவங்கினோம்.  எல்லாம் சரியாகத் தான் போய்க்கொண்டிருந்தது. வேகமாகச் செலுத்திக் கொண்டிருந்தார் ஓட்டுனர் ராஜேஷ்.  ஒவ்வொரு முறை முன்னால் செல்லும் வாகனத்தினை Overtake செய்யும்போதும் இடது புறம் இடித்து விடுமோ என்ற அளவுக்குத் தான் ஓட்டினார்.  என்னடா இது என்று அவரைப் பார்த்தால் எனக்கு பயங்கர அதிர்ச்சி….

கௌஹாத்தி நகரிலிருந்து புறப்பட்டது காலை ஐந்து மணிக்கு. அந்த விடிகாலை நேரத்திலும் எங்களுக்கு வந்த வண்டியின் ஓட்டுனர் ராஜேஷ் கறுப்புக் கண்ணாடி அணிந்திருந்தார். ஒருவேளை Madras Eye இருக்குமாயிருக்கும் என நினைத்துக் கொண்டோம். ஆனால் ஒன்றும் கேட்கவில்லை.  நாள் முழுவதும் கண்ணாடியோடு இருந்தவர் நான் அப்போது பார்த்தபோது கண்ணாடியை கழட்டி இருந்தார். இடது கண் இருக்க வேண்டிய இடத்தில் கண் இல்லை! அதாவது அவருக்கு இடது கண்ணே இல்லை! ஒற்றைக் கண்ணோடு தான் வாகனத்தினை ஓட்டிக் கொண்டிருக்கிறார். 

அதனால் வலது பக்கம் ஒழுங்காகத் தெரிய, இடது பக்கம் அவ்வளவாக தெரிவதில்லை.  இடது பக்கம் பார்க்க வேண்டுமெனில், தலையை திருப்பித் தான் பார்க்க வேண்டும். அதனால் தான் இடது பக்க வாகனங்கள் தெரிகிறதோ இல்லையோ, குத்துமதிப்பாக வாகனங்களை overtake செய்கிறார். இது தெரிந்ததும், எனக்கு என்ன செய்வது என்று புரியவில்லை. பின்னால் அமர்ந்திருந்த நண்பர்களைப் பார்த்தால் அனைவரும் நல்ல உறக்கத்தில்! ஒற்றைக் கண் ஓட்டுனர் கையில் அவர்கள் உயிர் இருப்பது தெரியாமல் ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் இருக்கிறார்கள். 

மெதுவாக ஓட்டுனர் ராஜேஷிடம் பேச்சுக் கொடுத்தேன். இடது பக்கம் தெரிவதில்லையே, எப்படி ஓட்டுகிறீர்கள்? யார் உங்களுக்கு ஓட்டுனர் உரிமம் கொடுத்தது? என்று வரிசையாகக் கேள்விகள் கேட்க, ஆரம்பத்திலிருந்தே வண்டி ஓட்டிக் கொண்டிருக்கிறேன். பிரச்சனைகள் இல்லை. ஒன்றிரண்டு முறை விபத்துகள் ஏற்பட்டிருக்கின்றன என்று சர்வ சாதாரணமாகச் சொல்ல, எனக்குள் கிலி அதிகரித்தது.  சரி கௌஹாத்தி வரை நீங்கள் பின்னால் அமர்ந்து கொள்ளுங்கள், எங்களில் யாராவது வண்டியை ஓட்டுகிறோம் என்றால், “அதெல்லாம் ஒன்றும் ஆகாது, வண்டியை நானே ஓட்டுகிறேன். உங்களை பத்திரமாகக் கொண்டு சேர்ப்பது என் பொறுப்பு!” என்கிறார்.

கொண்டு சேர்ப்பது கௌஹாத்தியிலா இல்லை மருத்துவமனையிலா என்பது புரியவில்லை.  அதுவும் ஒவ்வொரு முறை Overtake செய்யும்போதும் நான் அமர்ந்திருக்கும் இடது பக்க இருக்கைக்கும், அடுத்த வாகனத்திற்குமான இடைவெளி மயிரிழைக்கும் குறைவு. ஒரு சில வாகன ஓட்டிகள் தலையை வெளியே நீட்டி, எங்கள் ஓட்டுனரை கெட்ட வார்த்தைகளால் திட்டியதையும் பார்க்க முடிந்தது.  உயிரைக் கையில் பிடித்தபடி பயணித்தது அந்த பயணத்தில் தான். 

நடுவே ஒரு இடத்தில் வண்டியை நிறுத்தி தேநீர் அருந்தும் போது, நண்பர்களிடம் ஓட்டுனரின் கறுப்புக் கண்ணாடி ரகசியத்தினைச் சொல்லி, அவருக்கு ஒரு கண் மட்டுமே இருப்பதைச் சொல்ல, அவர்களுக்கும் அதிர்ச்சி. மீண்டும் நாங்களே ஓட்டுகிறோம் எனச் சொல்ல, ஓடிப்போய் அவரே ஓட்டுனர் இருக்கையில் அமர்ந்து கொண்டார்.  நாங்கள் இருந்ததோ, ஒரு அத்துவானக் காட்டில் – கௌஹாத்திக்கு இன்னும் ஒரு மணி நேரம் பயணம் செய்ய வேண்டும். வேறு வழியில்லை. எங்கள் ஐந்து பேர் உயிரும் ஒற்றைக் கண் ஓட்டுனர் கையில்! இறைவன் மீது பாரத்தினைப் போட்டு, நானும் முன் இருக்கையில் அமர்ந்து கொண்டேன்.

ஒவ்வொரு முறை வண்டி இடது புற வண்டி பக்கத்தில் வரும்போது ஓட்டுனருக்குச் சொல்லிக் கொண்டே இருந்தேன். அவரும் ஒரு மாதிரி வானகத்தினைச் செலுத்தி எங்களை கௌஹாத்தி தங்குமிடம் முன்னர் இறக்கி விட்டார். கட்டணத்தினைக் கொடுத்து, அவரிடம் இப்படி அடுத்தவர் உயிரோடு விளையாடுவது சரியில்லை – இனிமேலாவது வேறு தொழில் செய்யுங்கள் – ஒற்றைக் கண்ணோடு வாகனம் ஓட்டுவது உங்களுக்கும் நல்லதல்ல, உங்களை நம்பி பயணிப்பவர்களுக்கும் நல்லதல்ல என்று எடுத்துரைத்தோம். எந்தவித ஆபத்தும் இல்லாமல் எங்களை கௌஹாத்தி வரை கொண்டு வந்து சேர்த்த ஆண்டவனுக்கும் நன்றி சொல்லி அன்றைய பயணத்தினை முடித்துக் கொண்டோம். 

அடுத்த நாள் வேறொரு பயணம், அடுத்த சகோதரி மாநிலத்திற்கு… அங்கே கிடைத்த அனுபவங்கள் வரும் பகுதிகளில்….

மீண்டும் ச[சி]ந்திப்போம்....

தொடர்ந்து பயணிப்போம்.....

நட்புடன்

வெங்கட்.

புது தில்லி.

மேகாலயா – மலையுச்சியும் பெயர்க்காரணமும்

ஏழு சகோதரி மாநிலங்கள் பயணம் – பகுதி 77

இந்தப் பயணக் கட்டுரையின் முந்தைய பகுதிகளைப் படிக்கவில்லையா.....  இதோ உங்களுக்காகவே அந்தப் பகுதிகளின் சுட்டிகளுக்கான ஒரு Drop Down Menu, வலைப்பூவின் வலது ஓரத்தில் “ஏழு சகோதரிகள்” என்ற தலைப்பின் கீழே இருக்கிறது.

மலையுச்சியிலிருந்து ஷில்லாங்க்

பூங்காவிலிருந்து நாங்கள் புறப்பட்டு அடுத்ததாய்ப் பார்த்த இடம் பற்றி சொல்வதற்குள் மேகாலயாவின் புகழ்பெற்ற Living Root Bridges பற்றி பார்த்தோம்.  இப்போது அடுத்ததாய் நாங்கள் பார்த்த இடம் பற்றிச் சொல்கிறேன்.  அடுத்ததாய் நாங்கள் சென்ற இடம் ஒரு மலையுச்சி – Shillong Peak என்று அழைக்கப்படும் மலையுச்சிக்குத் தான் நாங்கள் சென்றோம்.  இந்த மலையுச்சிக்குச் செல்ல, இந்திய அரசாங்கத்தின் வாயு சேனாவின் அனுமதி வாங்க வேண்டும்.  இந்த மலையுச்சிக்குச் செல்ல ஒரே ஒரு வழி தான் – அந்த வழியில் சுமார் இரண்டு கிலோமீட்டர் வாயுசேனாவின் வசம் இருப்பதால் இந்த அனுமதி தேவைப்படுகிறது.

மலையுச்சியிலிருந்து ஷில்லாங்க்

பனிமூட்டத்தின் ஊடே…

நாங்கள் நுழைவாயில் அருகே வந்து எங்கள் அடையாள அட்டைகளைக் காட்டி அனுமதி வாங்கிக் கொண்டு மலையுச்சியினை அடைந்தோம்.  நாங்கள் அங்கே வந்து சேர்ந்த போதே மாலை நான்கு மணிக்கு மேல் ஆகிவிட்டது.  இருட்டவும் துவங்கி இருந்தது. என்றாலும் மலையுச்சியிலிருந்து ஷில்லாங்க் நகர் முழுவதும் பார்க்க முடியும் என்பதால் இங்கே சென்று பார்த்த பிறகு தான் பயணத்தினை தொடர்வது என முடிவு செய்திருந்தோம்.  கடல் மட்டத்திலிருந்து 1965 மீட்டர் உயரத்தில் அமைந்திருகும் இந்த மலையுச்சியிலிருந்து ஷில்லாங்க் நகரம், அங்கே இருக்கும் உமியம் ஏரி என அனைத்தையும் பார்க்க முடியும். 

சுடச்சுட Bபுட்டா [சோளம்]

ஷில்லாங்க் – இந்தப் பெயர் வந்ததற்கும் ஒரு கதை சொல்கிறார்கள்.  Shillong Peak என்பதிலிருந்து ஷில்லாங்க் பெயர் எடுத்துக் கொண்டதாகவும், இல்லை இல்லை இதற்கு வேறு காரணங்கள் உண்டு என்றும் சொல்வதுண்டு.  அதில் ஒரு கதை மட்டும் இங்கே பார்க்கலாம்.

ஷில்லாங்க் நகரின் தெற்கே 14 கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ள ஒரு ஊர் Myllium. அதன் அருகே உள்ள கிராமம் Bissi.  அந்த கிராமத்தில் வாழ்ந்து வந்த ஒரு கன்னிப் பெண் Lir.  திருமணம் ஆவதற்கு முன்னரே அவருக்கு ஒரு அழகிய ஆண் குழந்தை பிறக்கிறது – அந்தக் குழந்தை U Shyllong – ஆனால் பாவம் பிறந்த குழந்தை இறந்தே பிறக்கிறது.  சோகத்துடன் அக்குழந்தையை தனது தோட்டத்திலேயே புதைத்து விடுகிறாள் Lir. காலம் கடக்கிறது.

சில வருடங்கள் கடக்கிறது. ஒரு நள்ளிரவு ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் இருக்கையில் அவள் வீட்டு வாசலில் ஒரே சலசலப்பு – மக்கள் பெருந்திரளாக நின்று பேசுவது கேட்கிறது. கண் விழித்து வாயிலைத் திறந்து பார்க்கையில் கிராம மக்கள் அனைவரும் அவள் வீட்டு வாசலில் நின்று கொண்டிருக்கிறார்கள்.  அவர்கள் நடுவே ஒரு அழகிய இளைஞன் நின்று கொண்டிருக்கிறான்.  Lir-ஐப் பார்த்து “அம்மா, நான் தான் U Shillong. பல வருடங்கள் முன்னர் என்னை தோட்டத்தில் புதைத்தீர்களே, நான் இப்போது வளர்ந்து உயிருடன் வந்திருக்கிறேன், நான் கடவுளின் அவதாரம். உங்களையும் இந்த ஷில்லாங்க் மக்களையும் இயற்கைப் பேரழிவு, சீற்றங்கள், பிரச்சனைகள் ஆகியவற்றிலிருந்து காப்பாற்ற வந்திருக்கிறேன்” என்று சொன்னானாம். U shyllong என்பதற்கு ”இயற்கையாகவே வளர்ந்தவன்” என்ற அர்த்தமும் உண்டு. அதிலிருந்து தான் இந்தப் பகுதி ஷில்லாங்க் என அழைக்கப்படுகிறது என்பது கதை.

மலையில் பழங்கள்

இந்தத் தகவல்களை ஒரு பதாகையில் எழுதி வைத்திருக்கிறார்கள்.  அதையும் படித்துவிட்டு முன்னேறினால் View Point இருக்கிறது. அங்கிருந்து ஷில்லாங்க் நகர் முழுவதும் கண்டுகளிக்கமுடியும்.  பெரும்பாலான சமயங்களில் பனிமூட்டம் இருக்கும். அப்படி இருக்கும் சமயங்களில் ஷில்லாங்க் நகரை பார்ப்பது கொஞ்சம் கடினமாக இருக்கும். இருந்தாலும், பனிமூட்டமும், அங்கிருந்து காணக்கிடைக்கும் இயற்கை எழிலும் நிச்சயம் உங்களுக்குப் பிடிக்கும்.  ஷில்லாங்க் செல்லும்போது தவறவிடக்கூடாத இடங்களில் இதுவும் ஒன்று.  நகரத்தின் அழகையும், இயற்கையையும் ரசித்து, அங்கே இருந்த சில கடைகளில் ஒன்றில் தேநீர் அருந்தி சிறிது நேரம் அங்கே செலவிட்டோம். 

Bபுட்டா சுடுவதை காமிராவில் சுடும் நண்பர்கள்….

ஷில்லாங்க் மார்க்கெட் – முயல்கள் விற்பனைக்கு!

நாங்கள் கண்ட காட்சிகளை எங்கள் காமெராக்களில் சிறைபிடித்துக் கொண்டு அங்கிருந்து புறப்பட்டோம்.  எங்கள் ஓட்டுனர் ராஜேஷ் சீக்கிரம் கௌஹாத்தி சென்று விட வேண்டும் என சொல்லிக் கொண்டிருந்தார்.  நாங்களோ, இல்லை ஷில்லாங்க் நகரில் கொஞ்சம் ஷாப்பிங் செய்து விட்டு செல்லலாம் என அவரை ஷில்லாங்க் நகருக்குள் வண்டியை ஓட்டச் சொன்னோம்.  அவரும் வேண்டா விருப்பாக வண்டியை நகருக்குள் செலுத்தினார்.  நானும் நண்பர்களும் நினைவுக்காகவும், சில பரிசுப் பொருட்களும் வாங்கிக் கொண்டு ஷில்லாங்கிலிருந்து கௌஹாத்தி நோக்கிய பயணத்தினைத் துவங்கினோம்.  த்ரில்லான பயணம் அது.  உயிரைக் கையில் பிடித்துக் கொண்டு தான் அமர்ந்திருந்தோம்….  அது பற்றி அடுத்த பதிவில்…..

மீண்டும் ச[சி]ந்திப்போம்....

தொடர்ந்து பயணிப்போம்.....

நட்புடன்

வெங்கட்.

புது தில்லி.

மேகாலயா – Living Root Bridges

ஏழு சகோதரி மாநிலங்கள் பயணம் – பகுதி 76

இந்தப் பயணக் கட்டுரையின் முந்தைய பகுதிகளைப் படிக்கவில்லையா.....  இதோ உங்களுக்காகவே அந்தப் பகுதிகளின் சுட்டிகளுக்கான ஒரு Drop Down Menu, வலைப்பூவின் வலது ஓரத்தில் “ஏழு சகோதரிகள்” என்ற தலைப்பின் கீழே இருக்கிறது.

Double Decker Living Root Bridge

பூங்காவிலிருந்து நாங்கள் புறப்பட்டுச் சென்ற இடம் பற்றி பார்க்கும் முன்னர் மேகாலயா சென்றால் பார்க்கத் தவறவிடக்கூடாத ஒரு இடம் பற்றி உங்களுக்குச் சொல்ல வேண்டும். நாங்கள் அந்த இடத்தினைப் பார்க்கத் தவறிவிட்டோம் என்றாலும் அடுத்து பயணிக்கப் போகும் நீங்கள் பார்க்கத் தவறிவிடக்கூடாது எனும் நோக்கில் அந்த இடம் பற்றிய தகவல்கள் இந்தப் பகுதியில்.

மேகாலயா – வடகிழக்கு சகோதரி மாநிலங்களில் ஒன்றான மேகாலயாவில் அதிக அளவில் பெய்யும் மழைக்கு எப்படி சிரபுஞ்சி பிரபலமோ அது போலவே மிகவும் பிரபலமான ஒரு விஷயம் Living Root Bridges! இயற்கை கொடுத்த சீதனமான மரங்களின் வேர்களைக் கொண்டு பாலங்கள் அமைப்பது, அதுவும், அவற்றை வெட்டாமல், வேர்களை, ஒரு புறத்திலிருந்து மற்றொரு புறத்திற்கு பரவ வைத்து அவற்றை பாலமாக்கி சிற்றோடைகளையும் கால்வாய்களையும் கடக்க பயன்படுத்துகிறார்கள். ஒவ்வொரு பாலமும் அமைக்க/வளர்க்க சுமார் 15 வருடங்கள் வரை ஆகிறது.

சிரபுஞ்சியை அடுத்து இருக்கும் கிராமம் Tyrna. இந்த கிராமத்தின் அருகே நிறைய பாலங்கள் இருக்கிறது – Ummunoi Root Bridge, Umkar Root Bridge, Ritymmen Root Bridge, Umshiang Double Decker Root Bridge, Mawsaw Root Bridge என அழைக்கப்படும் ரப்பர் மரத்தின் வேர்களால் அமைக்கப்படும் பாலங்கள் இருக்கின்றன.  இந்தப் பாலங்களைப் பார்க்க கொஞ்சம் மெனக்கட, நடக்க, Trek செய்ய வேண்டும். இல்லை முடியாது என்பவர்கள் பங்க்ளாதேஷ் எல்லை அருகே Mawlynnong Living Root Bridge சென்று பார்க்கலாம். 

Ummunoi Root Bridge:  Laitkynsew எனும் கிராமத்திலிருந்து சுமார் 2 கிலோமீட்டர் தொலைவில் இருக்கும் இந்த பாலம் சுமார் 54 அடி நீளம் கொண்டது. சுமார் 1400 அடி கீழ் நோக்கி நடக்க வேண்டியிருக்கும். Ummunoi ஆற்றின் குறுக்கே அமைக்கப்பட்டிருக்கும் இந்த பாலம் தான் இப்பகுதியில் இருப்பதிலேயே பழைய பாலம்.  மூன்று முதல் நான்கு மணி நேரங்களில் இங்கே சென்று பார்த்து திரும்பிவிடலாம் [நடக்கும் நேரம், பாலம் பகுதியில் இருக்கும் நேரம் எல்லாம் சேர்த்து].

Umkar Root Bridge: Siej கிராமத்திலிருந்து சுமார் அரை கிலோமீட்டர் தொலைவில் இருக்கிறது இந்தப் பாலம். ஆனால் காட்டுவெள்ளத்தில் பாலத்தின் ஒரு பகுதி அடித்துக் கொண்டு போய்விட, கிராம வாசிகள் இதனை மீண்டும் வளர்க்கும் பணியில் ஈடுபட்டிருக்கிறார்கள். இந்தப் பாலத்தின் அருகே ஒரு நீர்வீழ்ச்சியும் உண்டு. அரை கிலோமீட்டர் தான் நடக்க வேண்டும் என்பதால் நெடுந்தூரம் நடக்க, ட்ரெக் செய்ய இயலாதவர்கள் இந்தப் பாலத்தினைப் பார்க்கலாம்.

Ritymmen Root Bridge: Tyrna கிராமத்திலிருந்து, இந்தப் பாலம் அமைந்திருக்கும் Nongthymmai கிராமத்திற்கு நடந்து செல்ல வேண்டும். சென்று திரும்ப சுமார் இரண்டு மணி நேரமாகலாம். இருப்பதிலேயே அதிக நீளம் கொண்ட பாலம் சுமார் 100 அடி நீளம் கொண்டது இந்தப் பாலம்.

Umshiang Double Decker Root Bridge: Tyrna கிராமத்திலிருந்து தான் இந்தப் பாலத்திற்கும் நடக்க வேண்டும்.  சுமார் மூன்று கிலோமீட்டர் தொலைவு நடந்து செல்ல வேண்டும்.  படிகளும் நிறைய ஏறி இறங்க வேண்டியிருக்கும். உம்ஷியாங்க் ஆற்றின் குறுக்கே Nongriat கிராமத்தில் அமைக்கப்பட்டிருக்கும் இந்தப் பாலம் இரண்டு அடுக்குகளைக் கொண்டது என்பது இதன் சிறப்பு.  சுமார் 65 அடி நீளம் கொண்ட இந்த இரட்டைப்பாலம் வரை நடப்பது கடினமான பயணம் என்றாலும் பார்க்க வேண்டிய ஒரு இடம்.  முதலில் இங்கேயும் ஒரு பாலம் தான் இருந்திருக்கிறது. ஒரு முறை வெள்ளத்தின் போது தண்ணீர் பாலம் வரை வந்துவிட, கிராமத்தினருக்கு இரண்டாம் அடுக்குப் பாலமும் அமைக்கும் எண்ணம் தோன்ற, இரண்டடுக்கு பாலமும் வளர்க்கத் துவங்கிவிட்டார்கள்.  இப்போது அந்த இடத்தில் மூன்றாம் அடுக்கும் வளர்க்க திட்டமிருக்கிறதாம்!

Mawsaw Root Bridge: இரட்டைப் பாலத்திலிருந்து இன்னும் அரை மணி நேரம் நடந்து சென்றால் இந்தப் பாலத்தினை அடைந்து விடலாம். இங்கே இயற்கையாகவே சில குளங்கள் அமைந்திருக்கின்றன. விருப்பமிருந்தால் இங்கே குளிக்கலாம். மழைக்காலங்களில் அதைத் தவிர்ப்பது நல்லது.

உங்களுக்கு இந்த இடங்கள் சென்று வர விருப்பம் இருந்தால் முந்தைய பகுதியில் சொன்ன Cherrapunjee Holiday Resort –ல் தங்கிக் கொண்டு அவர்கள் மூலமாகவே இந்தப் பகுதிகளுக்குச் சென்று வரலாம்.  மேல் விவரங்கள் வேண்டுபவர்கள் மேலே உள்ள சுட்டியில் விவரங்கள் தெரிந்து கொள்ளலாம்.

என்ன நண்பர்களே, உங்கள் அடுத்த பயணத்தில் இங்கே சென்று வர திட்டம் போட ஆரம்பித்து விட்டீர்களா?  அங்கே சென்று மகிழ்வுற எனது வாழ்த்துகள்!

மீண்டும் ச[சி]ந்திப்போம்....

தொடர்ந்து பயணிப்போம்.....

நட்புடன்

வெங்கட்.

புது தில்லி.

மேகாலயா – Khublei - Thangkharang Park….

ஏழு சகோதரி மாநிலங்கள் பயணம் – பகுதி 75

இந்தப் பயணக் கட்டுரையின் முந்தைய பகுதிகளைப் படிக்கவில்லையா.....  இதோ உங்களுக்காகவே அந்தப் பகுதிகளின் சுட்டிகளுக்கான ஒரு Drop Down Menu, வலைப்பூவின் வலது ஓரத்தில் “ஏழு சகோதரிகள்” என்ற தலைப்பின் கீழே இருக்கிறது.

Thangkharang Park….

சென்ற பகுதியில் மாஸ்மாய் சுண்ணாம்புக்கல் குகைகள் பற்றிய தகவல்களையும் அங்கே கிடைத்த அனுபவங்களையும் பற்றிப் பார்த்தோம். குகைகளிலிருந்து வெளியே வந்ததும் அங்கே ஒரு பதாகை – அதில் Khublei என்றும் Thank you! என்றும் எழுதி இருந்தது.  Thank you என்பதற்கு அர்த்தம் சொல்ல வேண்டியதில்லை.  Khublei என்றால் என்ன என்பதை உங்களுக்குச் சொல்ல வேண்டும்! Khasi மக்கள் நன்றி சொல்வதற்கு இந்த Khublei எனும் வார்த்தையைத் தான் பயன்படுத்துகிறார்கள்.  எனது பயணக் கட்டுரைகளைத் தொடர்ந்து படித்து வரும் உங்களுக்கும் Khublei!

Park Entrance

குகைகளிலிருந்து அடுத்ததாய் நாங்கள் சென்ற இடம் மேகாலயாவின் சிரபுஞ்சி/சோஹ்ரா பகுதியில் இருக்கும் ஒரு பூங்கா. பூங்காவின் பெயர் Thangkharang Park!  சுமார் 5.5 ஹெக்டேர் பரப்பளவில் மேகாலயா அரசாங்கத்தின் வனத்துறையினரால் உருவாக்கப்பட்டு, பராமரிக்கப்படும் பூங்கா இது.

பூங்காவின் உள்ளே….

பூங்காவில் உள்ள View Point

சிரபுஞ்சியிலிருந்து சுமார் 12 கிலோமீட்டர் தொலைவில் இருக்கும் இந்தப் பூங்காவிலிருந்து பங்க்ளாதேஷ் சமவெளியினையும் அங்குள்ள சாலைகளையும் நன்று பார்க்க முடியும். 180 Degree View கிடைக்கும் இங்கே! கூடவே Kynrem நீர்வீழ்ச்சி, Khoh Ramhah Rock போன்ற சுற்றுலாத் தளங்களையும் பார்க்க முடியும்.  முந்தைய பகுதிகளில் சொன்னதைப் போலவே நீர்வீழ்ச்சியில் தண்ணீர் வீழும் காலங்களில் செல்வது நல்லது. ஜூன் முதல் செப்டம்பர் வரை மழைக்காலம். அந்த சமயங்களில் நிறையவே நீர்வரத்து இருக்கும். அச்சமயங்களில் சென்றால் நீர்வீழ்ச்சிகளின் முழு அழகைக் காண முடியும்.

View Point-லிருந்து மலைப்பாதை….

மலைத்தொடரும் தண்ணீர் இல்லாத நீர்வீழ்ச்சியும்

ஒரு பட்டாம்பூச்சி…..

ஆர்க்கிட் மலர்கள், இப்பகுதிக்கு உரிய செடிகொடிகள் போன்ற சிலவற்றையும், இயற்கையின் எழிலையும் இந்தப் பூங்காவில் பார்க்க வசதி செய்து வைத்திருக்கிறார்கள்.  மிக அழகாய் பராமரிக்கப்பட்ட இப்பூங்காவிலிருந்து அருகே ஒரு பறவைகள் சரணாலயமும் அமைந்துள்ளது [நாங்கள் அங்கே செல்லவில்லை].  பூங்காவிலிருந்து பார்க்கக் கிடைத்த காட்சிகளையும் படம் எடுத்துக் கொண்டோம்.

Ka Khoh Ramhah

Ka Khoh Ramhah:  கொடைக்கானலில் Pillar Rocks பார்த்திருக்கிறோம் அல்லவா, அதே போல மேகாலயாவின் Pillar Rocks இந்த Ka Khoh Ramhah! Motrop என்றும் அழைக்கப்படும் இந்த Pillar Rocks ஒரு பெரிய கூம்பினைப் போல தென்படுகிறது.  இந்தப் பகுதி மக்கள், இதை ஒரு கொடிய அரக்கனுடைய கூம்பு வடிவ கூடை என்றும் சொல்கிறார்கள்.  இதற்குப் பக்கத்திலேயே இன்னும் சிறிய இரண்டு கூம்பு வடிவ பாறைகள் உண்டு. மழைக்காலத்தில் இந்த கூம்புகளின் இடைவெளியிலிருந்து மழை நீர் வெளியேறி நீர்வீழ்ச்சி போல வீழ்வது அருமையான காட்சியாக இருக்குமாம்…..

 Kynrem Falls

Kynrem Falls: மேகாலயாவில் இருக்கும் நீர்வீழ்ச்சிகளிலேயே அதிக உயரத்தில் இருந்து வீழும் நீர்வீழ்ச்சி இது தான்.  மூன்று நிலைகளில் தண்ணீர் வீழ்வது அருமையான காட்சி.

இந்த இடங்களை Thangkharang பூங்காவிலிருந்தே பார்த்து அங்கிருந்து நாங்கள் நேராகச் சென்றது Orange Roots உணவகம். மதிய உணவு அங்கே தான் என்று சில பகுதிகளுக்கு முன்னரே சொல்லி இருக்கிறேன். பத்து நாட்களுக்குப் பிறகு திருப்தியாக ஒரு மதிய உணவு. நன்றாகவே இருந்தது. சாப்பிட்டு மீண்டும் உரிமையாளர், மற்றும் பணிபுரியும் பெண்களுக்கு நன்றி சொல்லி அங்கிருந்து புறப்பட்டோம்.  அடுத்ததாய் நாங்கள் பார்த்த இடம் என்ன, அங்கே கிடைத்த அனுபவங்கள் ஆகியவற்றை அடுத்த பகுதியில் சொல்கிறேன்.

மீண்டும் ச[சி]ந்திப்போம்....

தொடர்ந்து பயணிப்போம்.....

நட்புடன்

வெங்கட்.

புது தில்லி.