என் வலைப்பூவை [ஸ்]வாசிக்க வந்த உங்களை வரவேற்கிறேன்.

Wednesday, March 22, 2017

ஹனிமூன் தேசம் – அரசு தங்குமிடங்கள் – சில பிரச்சனைகள்

ஹனிமூன் தேசம் – பகுதி 5

தொடரின் முந்தைய பகுதிகளுக்கான சுட்டிகள் வலப்பக்கத்தில் Drop Down Menu-வாக இருக்கிறது! படிக்காதவர்கள் படிக்கலாமே!


கிடுகிடு பள்ளத்தில் படகை தடாலென்று இறக்கும்போது...

Tuesday, March 21, 2017

சின்னவள் – மீரா செல்வக்குமார் - கவிதைத் தொகுப்பு



அப்பாவுக்கும் மகளுக்குமான உறவு அலாதியானது.  எப்போதுமே அவர்களுக்கிடையேயான பாசத்தினை, அன்பினை எந்த அளவுகோல் கொண்டும் அளவிட முடிவதில்லை. என்னவள் எப்போதும் சொல்வதுண்டு, ”ரோஷ்ணி சமயங்களில் நான் சொல்வதைக் கேட்பதில்லை. கேட்டால் எடக்கு மடக்காக பதில் சொல்கிறாள், இன்னிக்கு இப்படிச் சொன்னாள், நேற்று இப்படிச் சொன்னாள்” என்று எதையாவது கோபத்துடன் சொல்லும்போது, மகள் சொன்ன பதிலில் சந்தோஷித்து சிரித்து விடுவேன் – என்னவளின் கோபம் பற்றிய கவலைக் கொள்ளாது! பல சமயங்களில் இப்படி நடந்து விடுகிறது.

Monday, March 20, 2017

ஹனிமூன் தேசம் – ராஃப்டிங்க் போகலாம் வாங்க….


ஹனிமூன் தேசம் – பகுதி 4

தொடரின் முந்தைய பகுதிகளுக்கான சுட்டிகள் வலப்பக்கத்தில் Drop Down Menu-வாக இருக்கிறது! படிக்காதவர்கள் படிக்கலாமே!

பியாஸ் நதியில் ராஃப்டிங்.....

Saturday, March 18, 2017

ஹனிமூன் தேசம் – பியாஸ் நதிக்கரையோரம்….


ஹனிமூன் தேசம் – பகுதி 3

தொடரின் முந்தைய பகுதிகளுக்கான சுட்டிகள் வலப்பக்கத்தில் Drop Down Menu-வாக இருக்கிறது! படிக்காதவர்கள் படிக்கலாமே!



மலைகளுக்கு இடையே அமைதியாய் ஓடும் பியாஸ்...

Thursday, March 16, 2017

ஹனிமூன் தேசம் – குளு குளு குலூ மணாலி


ஹனிமூன் தேசம் – பகுதி 2

தொடரின் முதலாம் பகுதி ஹனிமூன் தேசம்– பயணத் தொடர் படிக்க தலைப்பில் சுட்டலாமே!

இலையுதிர் காலம்....  ஆனாலும் மீண்டும் துளிர்த்துவிடும் இந்த மரத்திலிருந்து நாமும் கற்றுக் கொள்வோம்.....

Wednesday, March 15, 2017

ஹனிமூன் தேசம் – பயணத் தொடர்



சில்லென்று ஒரு பயணம் போகலாமா.....

 வெள்ளிப் பனிமலையின் மீதுலாவுவோம்!

ஏழு சகோதரிகள் பயணத் தொடரில் வடகிழக்கு மாநிலங்களுக்குச் சென்று வந்த பயணம் பற்றி எழுதிய நான் இப்போது இந்த ஹனிமூன் தேசம் தொடரில் எழுதப் போவது ஒரு வட மாநிலத்தில் உள்ள இடங்களுக்குச் சென்று வந்த போது கிடைத்த அனுபவங்கள், பார்த்த இடங்கள் பற்றி.  ஏழு சகோதரிகள் பயணத் தொடர் முடிந்த உடனேயே இந்தத் தொடரை ஆரம்பிக்கலாமா வேண்டாமா என்று ஒரு சிறு குழப்பம். அதனால் தான் பயணங்கள் முடிவதில்லை – அடுத்த பயணம் போகலாமா? என்ற பதிவு எழுதி இருந்தேன்.

Tuesday, March 14, 2017

சாப்பிட வாங்க – ராதா வல்லபி


ராதா Bபல்லபி

இந்த வாரம் சாப்பிட வாங்க பகுதியில் ஒரு பெங்காலி உணவு பார்க்கலாலாமா… இந்த உணவின் பெயர் ராதா வல்லபி! ஏதோ பெண் பெயராக இருக்கே என்ற குழப்பத்தில் வந்தவர்களுக்கு ஒரு புன்னகை பரிசு! நான் வல்லபி என எழுதி இருந்தாலும் பெங்காலிகள் இதைப் படிப்பது Bபல்லபி! என்று தான் – அவர்களுக்கு ”வ”, ”வரலாம் வா, வரலாம் வா” என்றாலும் வராது! வ எல்லாமே Bப தான்! வெங்கட் – Bபெங்கட்! மாதிரி வல்லபி – Bபல்லபி! சரி அது என்ன ராதா Bபல்லபின்னு பார்க்கலாமா….

Monday, March 13, 2017

ஹோலிகா – உருவ பொம்மை எரிப்பும் ஹோலி பண்டிகையும்….



மதுராவை அடுத்த பிருந்தாவனத்தில் ஒரு ஹோலி கொண்டாட்டம்.....

இன்றைக்கு ஹோலி பண்டிகை. வட இந்தியா முழுவதுமே இப்பண்டிகையை விமரிசையாகக் கொண்டாடுவது வழக்கம். தமிழகத்தில் இருந்தவரை கொண்டாடியதில்லை என்றாலும் தில்லி வந்த பிறகு கொண்டாடியதுண்டு. நண்பர்கள் பலரும் குடும்பத்துடன் எனது வீட்டிற்கு வர, எங்கள் வீட்டு மொட்டை மாடியில், ஒருவர் மீது ஒருவர் கலர் பொடிகள் தூவி ஹோலி விளையாடி இருக்கிறோம். கலர் பொடிகள் தூவிய முகம்/வண்ணமயமான உடைகளோடு தெருத் தெருவாக சுற்றியிருக்கிறேன்.  இப்போதெல்லாம் ஹோலி கொண்டாடுவதில்லை.

Sunday, March 12, 2017

சூரஜ்குண்ட் மேளாவில் பிள்ளையாரும் கிருஷ்ணரும்!


சூரஜ்குண்ட் மேளாவில் பிள்ளையாரும் கிருஷ்ணரும் வந்தார்களா? என்று கேள்வி கேட்கக் கூடாது… அவர்கள் நேரில் வந்தார்களா, எந்த உருவத்தில் வந்தார்கள் என்று கேள்வி கேட்டு நேரத்தை எதற்கு வீணாக்குவது! மிகவும் சுலபமாக, எந்த வடிவத்திலும், எப்பொருளிலும் கலைஞர்கள் செய்யக் கூடிய ஒரு விஷயம் பிள்ளையார் பொம்மை. பிள்ளையாரை கார் ஓட்டச் செய்யலாம், கிரிக்கெட் விளையாட வைக்கலாம், எப்படிச் செய்தாலும் அவர் ஒன்றும் கோபிக்கப் போவதில்லை! 

Saturday, March 11, 2017

பயணங்கள் முடிவதில்லை…. – அடுத்த பயணம் போகலாமா?



ஏழு சகோதரிகள் பயணத் தொடர் முடிந்ததில் நண்பர்கள் சிலருக்கு வருத்தம் என எழுதி இருப்பதைப் பார்த்தேன். தொடர்ந்து பயணித்துக் கொண்டிருப்பது பிடிக்கும் என்றாலும், தொடர்ந்து பயணிப்பதில் சில கஷ்டங்கள் உண்டு. ஒன்று விடுமுறை கிடைப்பதில்லை.  இன்னுமொன்று தொடர்ந்து பயணம் செய்ய போதிய சேமிப்பும் வேண்டும். சட்டியில் இருந்தால் தானே அகப்பையில் வரும்! அதனால் மூன்று நான்கு மாத இடைவெளியில் சில பயணங்கள் அமையும்படி பார்த்துக் கொள்வது வழக்கம். 

Friday, March 10, 2017

ஃப்ரூட் சாலட் 196 – உணவு – இந்த நாள் இனிய நாள் – கழுதை இழுத்த கார்…

இந்த வார புகைப்படம்:

இந்த பைக்ல ஒரு ரவுண்டு போலாம் வாரீகளா?


இந்த வார காணொளி:

ஒவ்வொரு முறை உணவை வீணாக்கும்போதும் இந்த காணொளியை நினைவு கொள்ளுங்கள். விவசாயின் உழைப்பில் உருவாகும் உணவை வீணாக்க உங்களுக்கு உரிமை இல்லை….


இந்த வார குறுஞ்செய்தி:

ஒருவன் உன்னை ஒரு முறை அடித்தால் அது அவனுடைய தவறு. அவனிடம் இரண்டாவது முறையும் அடி வாங்கினால் அது உன்னுடைய தவறு!

இந்த வார முகப்புத்தக இற்றை:

இட்லிக்கு நாலு விதமான சட்னி கிடைப்பது வரம்…..
ஆனால் அது ஃப்ரிட்ஜிலிருந்து கிடைப்பது சாபம்!

இந்த வார WhatsApp தகவல்:



Skoda Octavia – 25 லட்ச ரூபாய் கொடுத்து வாங்கிய கார் – இரண்டு வருடங்கள் ஆனாலும் ஒவ்வொரு நாளும் ஏதோ ஒரு பிரச்சனை – கார் விற்பனை செய்யும் நிறுவனம் பிரச்சனைகளைத் தீர்க்காததால் இரண்டு கழுதைகளை வைத்து காரை இழுக்க வைத்திருக்கிறார் – இது நடந்தது லுதியானாவில்! வித்தியாசமாய் ஒரு போராட்டம்!


ராஜா காது, கழுதை காது:

தலைநகரின் ஒரு பள்ளியின் வெளியே – தங்கள் குழந்தையை பள்ளியில் சேர்க்க வந்திருக்கும் பெற்றோர்கள் இரண்டு பேருக்கும் வாக்குவாதம்…. தங்கள் மகனின் பிறந்த நாளைச் சொல்லக் கேட்க, இரண்டு பேருக்கும் ஒழுங்கான தேதி நினைவில் இல்லை! – தங்கள் மகனின் பிறந்த நாள் நினைவில் வைத்துக் கொள்ளவே இல்லையே என இருவருக்கும் வாக்குவாதம்! ‘நீதானே பெற்றுக் கொண்டாய், உனக்கு நினைவில் இருக்க வேண்டாமா….” என கணவன் கேட்க, “ஏன் உனக்கும் தானே பிள்ளை இவன், உனக்கு நினைவிலிருக்க வேண்டாமா” என மனைவி கேட்க, பள்ளியின் வாசல் அருகே இருந்த காவலாளி, Birth Certificate-ல இருக்கும் பார்த்து சொல்லுங்கடே….” 

இனிதே முடிந்தது விவாதம்! நல்ல அம்மா, நல்ல அப்பா!

இந்த நாள் இனிய நாள்:

மகளிர் தினக் கொண்டாட்டங்கள் அதிகமாக இல்லாத சில வருடங்களுக்கு முன்னர் இதே மகளிர் தின நாளில் [8-ஆம் தேதி] தான் நான் வாழ்க்கையில் முதன் முதலாய் ஒருவரைச் சந்தித்தேன். சந்தித்த மூன்றாம் நாள் அதாவது 10-ஆம் தேதி என் வாழ்க்கையை பகிர்ந்து கொள்ள துணையாக வர நிச்சயிக்கப்பட்ட நாள்! நாட்கள் தான் எத்தனை வேகமாக ஓடுகின்றன…..

பொதுவாக இது மாதிரி முக்கியமான நாட்கள் ஆண்களுக்கு நினைவில் இருப்பதில்லை என்ற குறை எல்லாப் பெண்களுக்கும் உண்டு. என் மனைவிக்கும்! இந்த முறை நினைவில் வர இங்கேயே எழுதிவிட்டேன்! [ஆனால் 8-ஆம் தேதி அன்று சுத்தமாக நினைவில் இல்லை என்பதையும் சொல்லி விடுகிறேன்!].

இந்த வார ரசித்த பாடல்:

நீண்ட நாட்களுக்குப் பிறகு ஒரு புதிய பாடல் பார்க்க/கேட்க வாய்த்தது.  அந்தப் பாடல், “கண்ணம்மா, கண்ணம்மா” என்ற பாடல்.  கேட்ட முதல் முறையே ஏனோ பிடித்தது.  இதோ நீங்களும் கேட்க....


படித்ததில் பிடித்தது:

பயணங்கள்....

பேருந்துப் பயணங்கள் சுகமானவைதான்
எத்தனை நெரிசலானாலும்!

பரிச்சயமில்லா குழந்தைகளின்
பொய் பூசாத புன்னகைகள்…

விரோதம் கலந்திடாத
புதிய மனிதப் பார்வைகள்…

தர்மவானாய், துரையாய்…
பிச்சையளித்த நொடியில் கிடைக்கும்
பதவி உயர்வுகள்….

ஜன்னலோர இருக்கை கிடைத்தால்
முகத்தை வருடும் இலவசக் காற்று….

சுகமானவைதான்
சிறிது நேரமேயானாலும்
பயணங்கள்….
சிரமமான நீண்ட வாழ்வைக்காட்டிலும்!

-    லோகமாதேவி, பொள்ளாச்சி…..

மீண்டும் அடுத்த வெள்ளியன்று வேறொரு ஃப்ரூட் சாலட்-ல் சந்திக்கும் வரை…..

நட்புடன்

வெங்கட்.

புது தில்லி.

Thursday, March 9, 2017

ஏழு சகோதரிகள் – பயணத்தின் முடிவும் செலவும்….


ஏழு சகோதரி மாநிலங்கள் பயணம் பகுதி 103

இந்தப் பயணக் கட்டுரையின் முந்தைய பகுதிகளைப் படிக்கவில்லையா.....  இதோ உங்களுக்காகவே அந்தப் பகுதிகளின் சுட்டிகளுக்கான ஒரு Drop Down Menu, வலைப்பூவின் வலது ஓரத்தில் “ஏழு சகோதரிகள்என்ற தலைப்பின் கீழே இருக்கிறது.

அடுத்த நாள் காலை எனக்கு தில்லி செல்லும் விமானம் 07.00 மணிக்கு, திருவனந்தபுரம் செல்லும் நண்பர்களுக்கான விமானம் புறப்படுவது 08.00 மணிக்கு. அனைவரும் ஒன்றாகவே விமான நிலையம் சென்று சேர்ந்துவிடுவோம் என தங்குமிடத்திலிருந்து விமான நிலையம் செல்ல 04.30 மணிக்கு வண்டி வரச் சொல்லி இருந்தோம். புறப்பட்டு தயாராக இருக்க, வண்டியும் வந்தது. பதினைந்து நிமிடத்தில் விமான நிலையத்தின் வாசலில் இறக்கி விட்டார் வாகன ஓட்டி.  பாதுகாப்பு சோதனைகள் முடிந்து உள்ளே நுழைந்து ஏர் இந்தியா சிப்பந்தி இருக்கும் இடத்திற்குச் சென்றதும் அந்தப் பெண்மணி சொன்னது, உங்கள் விமானத்தின் நேரம் மாற்றப்பட்டிருக்கிறது – 08.45 மணிக்கு தான்!

அம்மாடி, இதை முன்னாடியே அலைபேசி மூலம் சொல்லி இருந்தா இன்னும் கொஞ்சம் தூங்கி இருப்போமே என அவரிடம் சொல்ல, ஒரு பொய் புன்னகையை வீசினார் – பொய்யான புன்னகை என்று தெரிந்தால் கொஞ்சம் பயமும், அதே சமயத்தில் கோபமும் வரத்தான் செய்கிறது! வேறு வழியில்லை. நண்பர்களும் அவர்களுக்கான Boarding Pass வாங்கிக் கொண்டு வர, விரிவான பாதுகாப்பு சோதனைகளை முடித்துக் கொண்டு விமான நிலையத்தினுள்ளே அமர்ந்து பயணம் பற்றிய குறிப்புகளையும், எங்கள் அனுபவங்களையும் பேசிக் கொண்டிருந்தோம்.



இந்தப் பயணத்தில், என்னைத் தவிர கேரள நண்பர்கள் பிரமோத், சுரேஷ், சசிகுமார் மற்றும் நசீர் ஆகியோரும் இருந்தார்கள். அருணாச்சலப் பிரதேசம் சென்ற போது இன்னுமொரு நண்பர் வின்ஸெண்ட்-உம் சேர்ந்து கொண்டார். மொத்தம் பதினைந்து நாட்கள் பயணம். நிறைய இடங்கள், நிறைய பயணங்கள் என மொத்தம் பதினைந்து நாட்களும் வித்தியாசமான அனுபவங்கள் கிடைத்தன. நான் செய்த பயணங்களிலேயே தொடர்ந்து அதிக நாட்கள் பயணித்தது இந்த பயணத்தில் தான்.  பயணித்த தொலைவு எவ்வளவு என்ற கணக்கு பார்த்தால் கொஞ்சம் தலை சுற்றுகிறது இப்போது!



விமான வழி, தரை வழி, ரயில் மார்க்கம் யானைச் சவாரி, ஜீப் சவாரி, பேருந்துப் பயணம் என பல வழிகளில் பயணித்த ஒரு பயணம் இது. ஹெலிகாப்டர் பயணமும் திட்டமிட்டிருந்தோம் என்றாலும், தட்பவெட்ப நிலை காரணமாக கடைசி நேரத்தில் ஹெலிகாப்டர் பயணம் வாய்க்கவில்லை. வித்தியாசமான மனிதர்கள், இரண்டு நாட்டு எல்லைகள் – சீனா மற்றும் பங்க்ளாதேஷ் எல்லைகளும் பார்க்க முடிந்தது இப்பயணத்தில் தான். பஞ்சாப் மாநிலத்தின் வாகாவில் பாகிஸ்தான் எல்லை வரை சென்றிருந்தாலும் இந்த இரண்டு எல்லைகளில் கிடைத்த அனுபவங்கள் வித்தியாசமானவை.

வெவ்வேறு விதமான தட்பவெப்பம், தவாங் [அருணாச்சலப் பிரதேசம்] பகுதியில் பனிப்பொழிவு என்றால், சில இடங்களில் மிதமான குளிர், சில இடங்களில் மழை, வெயில் என மாற்றி மாற்றி அனுபவம் கிடைத்தது. வித்தியாசமான உணவு [மோமோஸ்], சைவ உணவிற்கான தேடல், என கிடைத்த அனுபவங்களும் பகிர்ந்து கொண்டிருக்கிறேன்.  மொத்தம் பதினைந்து நாட்கள் என்பதால் தொடர்ந்து வெளியே சாப்பிட வேண்டிய கட்டாயம் இருந்தாலும், யாருக்கும் உடல் நலக் குறைவு ஏற்படாமல் இருந்ததும் நல்ல விஷயம்.

பயணம் நமக்கு பல பாடங்களை, அனுபவங்களைத் தருகிறது என்றாலும் இப்படித் தொடர்ந்து பல நாட்கள் பயணம் செய்யும் போது உடல் நலக் குறைவு ஏற்படாமல் பயணிப்பது முக்கியம். இந்தப் பயணத்தில் எங்களில் யாருக்குமே பிரச்சனை ஏற்படவில்லை என்பதில் மகிழ்ச்சி.

சரி கொல்கத்தா விமான நிலையத்தில் காத்திருந்த போது பேசியதை இங்கேயும் பகிர்ந்து கொண்டு விட்டேன். நண்பர்களுக்கு விமானத்திற்கு வர அழைப்பு வர அவர்கள் விடை பெற்றுச் சென்றார்கள்.  அதற்குப் பிறகு தில்லி புறப்படும் விமானம் பற்றிய அறிவிப்பு வர நானும் விமானம் நோக்கிப் புறப்பட்டேன். கொல்கத்தாவிலிருந்து தில்லி வர சுமார் இரண்டு மணி நேரம் ஆகலாம்.  இந்த விமானப் பயணத்தில் பெரிதாக அனுபவங்கள் இல்லை. பயணம் முடிந்து விட்டதே என்ற எண்ணம் மனதில் வந்தது தவிர, அடுத்த நாள் முதல் மீண்டும் அலுவலகம் சென்று வேலை பார்க்க வேண்டுமே என்ற எண்ணமும் வந்தது.  அது தவிர, பதினைந்து நாட்களாக பூட்டி இருக்கும் வீட்டையும் சுத்தம் செய்ய வேண்டிய வேலையும் நினைவுக்கு வந்து பயமுறுத்தியது!

சரி இந்தப் பதினைந்து நாள் பயணத்திற்கு எவ்வளவு செலவு ஆனது என்று யாரும் கேட்பதற்குள் நானே சொல்லி விடுகிறேன். ஒரு சிலர் ஊர்களில் அரசுத் துறையின் தங்குமிடங்களில் குறைந்த வாடகையில் தங்கியதால் எங்களுக்குச் செலவு குறைந்தது. ஆனாலும், போக்குவரத்து, உணவு, தங்குமிட வாடகை என அனைத்தும் சேர்த்தால், ஒருவருக்கு நாளொன்றுக்கு, சராசரியாக இரண்டாயிரம் முதல் இரண்டாயிரத்து ஐநூறு வரை செலவு ஆனது.  இதைத் தவிர சொந்த செலவுகளும் இருக்கலாம்.  மொத்தமாக ஒருவருக்கான செலவு சுமார் 36000/- ரூபாய். தனியார் தங்குமிடங்களில் தங்கி இருந்தால் இன்னும் அதிகமாக ஆகியிருக்கலாம்.

கொஞ்சம் செலவு அதிகம் என்று சொன்னாலும், இது போன்ற பயணங்களில் கிடைக்கும் அனுபவங்களுக்காகவும், தொடர்ந்து செய்யும் வேலைகளிலிருந்து கொஞ்சம் மாற்றம் வேண்டியும் பயணிப்பது நல்லது. 

இந்தப் பயணத்தில் எனக்குக் கிடைத்த அனுபவங்கள், எடுத்த புகைப்படங்கள் என பெரும்பாலானவற்றை உங்களுடன் இந்தத் தொடரின் மூலம் பகிர்ந்து கொண்டிருக்கிறேன்.  தொடரின் மொத்த பகுதிகள் [இப்பகுதியையும் சேர்த்து] 103! அனைத்து பகுதிகளுக்குமான சுட்டி, பதிவின் ஆரம்பத்தில் சொல்லி இருப்பது போல வலைப்பூவின் வலது ஓரத்தில் “ஏழு சகோதரிகள்” என்ற தலைப்பின் கீழே இருக்கிறது.

தொடரின் மூலம் என்னுடன் பயணித்த உங்கள் அனைவருக்கும் நன்றி. இப்பயணத் தொடர் உங்களுக்கும் பயனுள்ளதாய் இருந்திருக்கும் என நம்புகிறேன். 

ஆதலினால் தொடர்ந்து பயணிப்போம்.....

நட்புடன்

வெங்கட்.

புது தில்லி.

Wednesday, March 8, 2017

பெண்மை போற்றுதும் – என்னைப் பற்றி நான்….


பெண்மை போற்றுதும்….



இன்று சர்வதேச மகளிர் தினம். இணையம், ஊடகங்கள் என எங்கு பார்த்தாலும் மகளிர் தின வாழ்த்துகளும், கொண்டாட்டங்களும்….. மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறது. வாழ்த்துவதில் நானும் இணைந்து கொள்கிறேன்…

ஒரே ஒரு நாள் மட்டுமே மகளிர் தினம் கொண்டாடி விட்டால் போதும் என்று தோன்றவில்லை. சிலர் மகளிர் தினமாகக் கொண்டாடாமல், மகளிர் மாதம் என மார்ச் மாதம் முழுவதும் கொண்டாட்டங்கள், சிறப்பு நிகழ்வுகள் நடத்துகிறார்கள். மீதமுள்ள பதினோறு மாதங்களும் அவர்களை என்ன வேண்டுமானாலும் செய்து கொள்ளுங்கள் என்பதல்ல….. எல்லா நாளிலும் பெண்களைப் போற்றுவோம். 

என்று ஒரு பெண் நடு இரவில் பயமின்றி தனியாக நடந்து போக முடிகிறதோ அன்று தான் நமக்கு சுதந்திரம் என்று மகாத்மா சொன்ன சுதந்திரம் கிடைத்து விட்டதா என்றால்…. நடு இரவினை விடுங்கள், பட்டப் பகலில் கூட பயமின்றி நடக்க முடிவதில்லை. கண்களாலேயே கற்பழிக்கும் கூட்டங்கள் இங்கே உண்டு என்பது மறுக்க முடியாத உண்மை. பெண்ணை போகப் பொருளாக மட்டுமே பார்க்கும் நிலை தான் – குறிப்பாக வட இந்தியாவில்.  எத்தனை நிர்பயாக்கள் இங்கே…..

சின்னக் குழந்தைகளைக் கூட சிலர் விட்டு வைப்பதில்லை. பச்சிளம் சிட்டு பாவம் என்ன செய்தது…. கிழவிகளைக் கூட விடுவதில்லை சிலர். இச்சையைத் தீர்க்கும் எந்திரம் அல்ல பெண்கள் என்பதை எப்போது புரிந்து கொள்ளப் போகிறார்கள் இந்த காமுகர்கள்….

வருடா வருடம் ஒரே ஒரு நாள் மட்டும் பெண்களுக்கு வாழ்த்து சொல்லி விட்டால் தீரப் போவதில்லை பெண்மைக்கு வரும் துயரங்கள். பெண்களை மதிக்கும் உணர்வை ஒவ்வொரு பெற்றோரும் தனது மகன்களுக்குச் சிறு வயது முதலே சொல்லித் தர வேண்டும். காமம் கொள்வதற்கு நேரம் வரும், அதற்கெனவே சமயம் வரும் என்பதையும் சொல்லித் தரவேண்டும். பெண்மையை போதைப் பொருளாகவே காட்டும் சினிமாவும், ஊடகங்களும் கொஞ்சமாவது மாற வேண்டும். 

இந்த நாளில் மட்டுமல்லாது வரும் எல்லா நாட்களிலும் பெண்மையைப் போற்றுவோம்…..  நேற்று பார்த்த ஒரு குறும்படம், இந்த சர்வதேச பெண்கள் தினத்தில் உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்வதில் மகிழ்ச்சி. நீங்களும் பாருங்களேன்….
  

என்னைப் பற்றி நான்….

தலைப்பில் சொன்ன இரண்டாம் விஷயத்திற்கு வருவோம்…..



மனசு எனும் வலைப்பூவில் எழுதி வரும் பரிவை சே. குமார் அவர்கள் தனது தளத்தில் சக பதிவர்களிடம் கேட்டு வாங்கி “என்னைப் பற்றி நான்” என்ற தலைப்பில் பதிவுகள் வெளியிடுவதைப் பார்த்திருக்கலாம்…. இதுவரை இத்தலைப்பில் ஏழு பதிவுகள் வந்திருக்கின்றன.








[மஞ்சள் வண்ணத்தில் க்ளிக் செய்தால் பதிவரின் வலைப்பூவிற்கும், பச்சை வண்ணத்தில் க்ளிக் செய்தால் “மனசு” தளத்தில் வெளியான “என்னைப் பற்றி நான்” பதிவும் படிக்கலாம்….]

இந்த வரிசையில்…. அடியேனையும் களத்தில் இறக்கி இருக்கிறார் பரிவை சே. குமார்.  அவர் கேட்டபடி எழுதி அனுப்பிவிட்டேன். விரைவில் அவரது தளத்தில்…. இங்கே ஒரு சிறு முன்னோட்டம்….

நான்…  நான்….  ஏனோ குணா பட கமல் நான், நான் என்று கடிதம் எழுதும் போது சொல்வது நினைவுக்கு வருகிறது! கூடவே இன்னுமொன்றும்.  அது பாலகுமாரனின் புத்தகம் ஒன்றில் வந்த கவிதை! 
 ”எனக்குள்ளே ஒரு மிருகம் உண்டுஅதை உன்னிடம் சொல்வதெப்போ…..நாளை, நாளை மறுநாள்!”
 ….என்று துவங்கும் அந்தக் கவிதை போல நம் எல்லோர் மனதிற்குள்ளும் மிருக குணம் ஒளிந்து கொண்டிருக்கிறது.  மிருக குணம் மட்டுமல்ல, பல மனிதர்களின் மனதில் அழுக்குகளும் ஒளிந்து கொண்டிருக்கின்றன.    பெரும்பாலும் முயற்சி செய்து இந்த மிருக குணத்தினை தடைபடுத்தி, மனதுக்குள் பூட்டி வைத்திருந்தாலும், அவை அவ்வப்போது தலைகாட்டாது இருப்பதில்லை. எனக்குள்ளும் இப்படி அழுக்குகள் இருக்கலாம் – எனக்குத் தெரிந்த ஒரு அழுக்கு/மிருகம்……….

மீதியை அவரது தளத்திலேயே படிக்கலாமே…..

மீண்டும் சர்வதேச மகளிர் தின வாழ்த்துகளுடன்…..

அடுத்த பதிவில் சந்திக்கும் வரை…..

நட்புடன்

வெங்கட்.
புது தில்லி. 

Tuesday, March 7, 2017

சாப்பிட வாங்க – கட்டல் சப்ஜி




சாப்பிட வாங்க பதிவு எழுதி ரொம்ப நாட்களாகி விட்டன. சில நாட்கள் முன்னர் எழுதிய பிறந்த நாள் பார்ட்டி - ரிட்டர்ன் கிஃப்ட் – கட்டல் சப்ஜி!…. பதிவில், பதிவர் ஏஞ்சலின் அவர்கள் ”கட்டல் சப்ஜி ரெசிப்பிக்கு வெயிட்டிங்” என்று பின்னூட்டத்தில் எழுதி இருந்தார். கேட்ட பிறகு நான் செய்யும் முறையை பகிர்ந்து கொள்ளாமல் இருக்க முடியவில்லை! இதோ களத்தில் இறங்கி விட்டேன்.  கட்டல் என்ற ஹிந்தி வார்த்தைக்கு பலாக்காய் என அர்த்தம். कटहल என ஹிந்தியில் கட்ஹல் என எழுதினாலும் பெரும்பாலும் கட்டல் எனவே சொல்வது வழக்கமாக இருக்கிறது. வட இந்தியாவில் இந்த பலாக்காயை காய்கறி கடையில் தோல் சீவி சின்னச் சின்னத் துண்டுகளாக வெட்டிக் கொடுத்து விடுவார்கள்.  அப்படிக் கொடுப்பதை வாங்கி வந்து சுலபமாக சப்ஜி செய்யலாம்!

தேவையான பொருட்கள்:


துண்டுகளாக நறுக்கிய பலாக்காய்...


வெங்காயம், தக்காளி, பச்சை மிளகாய், பூண்டு, இஞ்சி...

சிறு துண்டுகளாக நறுக்கிய பலாக்காய் – 200 கிராம், பூண்டு – 8 முதல் 10 பல், வெங்காயம் – 2, தக்காளி – 2, இஞ்சி – கொஞ்சம், பச்சை மிளகாய் – 2, சிவப்பு மிளகாய் – 2, கொத்தமல்லி அலங்கரிக்க! ஜீரா, மிளகு, கரம் மசாலா, தனியா, மஞ்சள் பொடி, மிளகாய் பொடி, உப்பு, எண்ணை….

எப்படிச் செய்யணும் மாமு?

தோலுரித்த பூண்டு, இஞ்சி, ஜீரா, மிளகு, தனியா, பச்சை மிளகாய் ஆகியவற்றை மிக்சி ஜாரில் போட்டு விழுதாக அரைத்துக் கொள்ளவும்.

குக்கரில் சிறிதளவு எண்ணை விட்டு, கொஞ்சம் ஜீரா போட்டு அது டப் டிப்பிய பிறகு, சிவப்பு மிளகாய் இரண்டையும் போட்டு, பொடியாக நறுக்கிய வெங்காயத்தினைப் போட்டு பொன்னிறமாக வறுக்கவும். அரைத்து வைத்த விழுதினில் கொஞ்சமும் சேர்க்கவும். 

வெங்காயம் பொன்னிறமாக வதங்கிய பிறகு பொடியாக நறுக்கிய தக்காளியையும் சேர்த்துக் கொள்ளவும். தக்காளி, வெங்காயம் நன்கு வதங்கி எண்ணை விட ஆரம்பிக்கும் பொழுது, மீதி இருக்கும் விழுதினைப் போட்டு, கொஞ்சம் மஞ்சள் பொடி, மிளகாய் பொடி, கரம் மசாலா, உப்பு சேர்த்து வதக்கவும். வதங்கும் போதே வாசனை உங்கள் நாசியை அடைந்து சீக்கிரம் சீக்கிரம் எனச் சொல்ல ஆரம்பிக்கும்!

அதன் பிறகு கொஞ்சமாக தண்ணீர் [சுமார் ஒரு டம்ளர்] சேர்த்து, காய்கறிக் கடைக்காரர் துண்டுகளாக வெட்டிக் கொடுத்த பலாக்காயைப் போட்டு குக்கரை மூடி இரண்டு அல்லது மூன்று விசில் விடலாம்! அதிகமாய் விசில் அடித்தால் குழைந்து விடும் அபாயம் உண்டு! இங்கே விசில் அடிக்கப் போவது குக்கர் மட்டுமே….  சந்தோஷத்தில் நீங்களும் விசில் அடித்தாலும் தவறில்லை!

அடுப்பை அணைத்து [சூடா இருக்க அடுப்பை அணைச்சுக்கப் போறீங்க, ஜாக்கிரதை!] Pressure குறைந்த பிறகு குக்கர் மூடியைத் திறக்க, தண்ணீர் அதிகமிருந்தால், மீண்டும் அடுப்பைப் பற்ற வைத்து கொஞ்சம் வதக்கிக் கொள்ளலாம். 

குக்கரிலிருந்து எடுத்து பாத்திரத்தில் போட்டு, கொஞ்சமாக கொத்தமல்லி தழைகளைத் தூவி அலங்கரித்தால் ஆச்சு கட்டல் சப்ஜி!

இங்கே சப்பாத்தி, பூரி, பராந்தா என அனைத்துடனும் உண்ணுகிறார்கள்! நீங்களும் செய்து பார்க்கலாம்!  நல்லாவே இருக்கும்!

செய்து பாருங்களேன்!

மீண்டும் ச[சி]ந்திப்போம்….

நட்புடன்

வெங்கட்

புது தில்லி. 

Monday, March 6, 2017

கொல்கத்தா – பழசும் புதுசும் – எகோ பார்க்!



ஏழு சகோதரி மாநிலங்கள் பயணம் பகுதி 102

இந்தப் பயணக் கட்டுரையின் முந்தைய பகுதிகளைப் படிக்கவில்லையா.....  இதோ உங்களுக்காகவே அந்தப் பகுதிகளின் சுட்டிகளுக்கான ஒரு Drop Down Menu, வலைப்பூவின் வலது ஓரத்தில் “ஏழு சகோதரிகள்என்ற தலைப்பின் கீழே இருக்கிறது.


நீர் நிலையில் Cruise பயணம்

கொல்கத்தா என்றதும் எங்கே பார்த்தாலும் இருக்கும் மக்கள் கூட்டமும், அழுக்கும் மட்டுமே என்று நினைத்திருப்பவர்களில் நானும் உண்டு. கொல்கத்தா நகரம் என்றதுமே எல்லா இடங்களிலும் வெற்றிலைச் சாறை துப்பி சிவப்பாக வைத்திருப்பார்கள் என்று சொல்லுவது உண்டு! அந்தச் சிவப்பு பல வருடங்களாக அவர்களுக்குப் பழகிப் போன வண்ணம் என்றும் சொல்லலாம்.  பழைய கொல்கத்தா அழுக்காகவே இருக்க, புதிய கொல்கத்தாவை இழைத்து வைத்திருக்கிறார்கள்.  பல அடுக்கு மாடிக் கட்டிடங்கள், பூங்காக்கள் என அழகாய் இருக்கிறது.  அப்படி ஒரு பூங்காவிற்கு தான் நாங்கள் சென்றிருந்தோம்.

நீர் நிலை.....

அந்தப் பூங்கா Eco Park என அழைக்கப்படும் பூங்கா. சுமார் 480 ஏக்கர் பரப்பளவில் அமைந்துள்ள இந்தப் பூங்கா 2012-ஆம் ஆண்டு தான் திட்டமிடப்பட்டு அமைத்திருக்கிறார்கள். மிகவும் நன்றாகவே பராமரிக்கிறார்கள். நடைபாதைகள், புல்வெளி, சைக்கிள் பாதைகள், நீர் விளையாட்டுகள் என பல விஷயங்கள் இங்கே உண்டு. குடும்பத்துடன் சைக்கிள் - இரண்டு பேர் அமர்ந்து பெடல் செய்யக்கூடிய Duo சைக்கிள்கள் வைத்திருக்க, அவற்றில் சைக்கிள் ஓட்டும் பல ஜோடிகளைப் பார்க்க முடிந்தது. படகுச் சவாரி, பலூன் சவாரி என நிறைய விஷயங்கள் – பெரும்பாலான குடும்பத்தினர் தங்களது பொழுதைப் போக்க இங்கே வந்து விடுகிறார்கள். 


பூங்காவில் நண்பர்களுடன்....

பூங்காவிற்குச் செல்ல நுழைவுச் சீட்டு உண்டு – 20 ரூபாய் மட்டுமே. காமிராவுக்கு தனியே கட்டணம் கிடையாது! நிறைய பூஞ்செடிகள், புல்வெளிகள் இருக்க, பலரும் செல்வி புள்ளைகளாக – செல்ஃபி எடுத்த வண்ணமே இருக்கிறார்கள்.  திங்கள் கிழமைகள் தவிர மற்ற எல்லா தினமும் மாலை நேரங்களில் [02.30 PM to 08.30 PM on week days and 12.00 Noon to 08.30 on Sundays and Holidays] திறந்திருக்கும் இந்தப் பூங்காவிற்கு பழைய கொல்கத்தாவிலிருந்து நிறைய மக்கள் வந்து போகிறார்கள். நாங்களும் இந்தப் பூங்காவிற்குச் சென்று சிறிது நேரம் அமர்ந்து மக்களை வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருந்தோம்.  எங்கள் பயணத்தின் கடைசி நாள் இன்று தான் என்பதால் – பதினைந்து தினங்களில் பார்த்த இடங்கள், கிடைத்த அனுபவங்கள் ஆகியவற்றை மனதுக்குள் அசைபோட நல்லதொரு வாய்ப்பு.


பூங்காவின் வெளியே நடைபாதைக் கடைகள்....

Toy Train, Ice Skating, Archery, Baby Cycling, Bird Watching, Cruise, Duo Cycling, E-byke, floating pontoon, Laser Bumpi Boat, Paddle Boating, Roller Skates, Water Cycling, Water Zorbing, Speed Boat என பல விஷயங்கள் இங்கே உண்டு.  ஒவ்வொன்றும் ஒவ்வொரு வித குஷி தரும் விஷயம். குறிப்பாக குடும்பத்துடன் வருபவர்கள், இளைஞர்கள், சிறுவர்கள் என அனைவருக்கும் பிடித்த ஏதாவது ஒரு விளையாட்டு/பொழுதுபோக்கு இங்கே இருப்பதால் பொழுது நன்றாக போகும்.  நுழைவுச் சீட்டு 20 ரூபாய் மட்டுமே என்றாலும், இந்த பொழுது போக்கு அம்சங்களுக்கான கட்டணம் தனி என்பதையும் இங்கே சொல்ல வேண்டும்.


நீர் நிலையில் இப்படி பயணம் செய்யலாம்!

இந்தப் பூங்காவினைச் சுற்றி நிறைய புதிய விஷயங்களை ஆரம்பித்திருக்கிறார்கள்.  குறிப்பாக Floating Musical Fountain, Butterfly garden, Bamboo Garden, Fruits Garden, Food Court, Tea Garden, Mask Garden, Formal Garden மற்றும் Wax Museum  என புதியதாக அமைக்கப்பட்ட விஷயங்கள் ஏராளம். நிறைய கட்டிடங்கள், அகன்ற சாலைகள் என புதிய கொல்கத்தா நன்றாகவே நிர்மாணித்து இருக்கிறார்கள். இவை அனைத்தும் தீதி என அழைக்கப்படும் மம்தா முதலமைச்சராக வந்த பிறகு நடந்த விஷயங்கள்.


தண்ணீருக்குள்ளும் சைக்கிள் ஓட்டலாம்! 

நிறைய நேரம் அங்கே அமர்ந்து கதைகள் பேசி அந்த நாளை இனிமையாகக் கழித்துக் கொண்டிருந்தோம்.  அடுத்த நாள் கொல்கத்தாவிலிருந்து கேரள நண்பர்கள், திருவனந்தபுரத்திற்குப் புறப்பட, நான் மட்டும் தலைநகர் தில்லி புறப்பட வேண்டும். பதினைந்து நாட்கள் பயணம் முடியப்போகிறதே என்ற வருத்தம் இருந்தது.  இனிமையான பயணமாக இருந்தாலும் முடிவுக்கு வந்தாகத்தானே வேண்டும். அடுத்த நாள் புறப்படுவதால், வீடு திரும்பும் கேரள நண்பர்கள் வீட்டிற்கு ஏதாவது இனிப்பு வாங்க வேண்டும் என்று சொல்ல, பெங்காலி நண்பரை அழைத்தேன். 


ஏலேலோ ஐலேசா...  

மேற்கு வங்கம் இனிப்புக்குப் பெயர் போனதாயிற்றே… வங்காளிகள் இனிப்பு இல்லாமல் இருக்கவே மாட்டார்கள். அதிகாலை நேரத்தில் கூட இனிப்பு கொடுத்தால் வேண்டாம் என்று சொல்லாமல் இனிப்பு சாப்பிடுபவர்கள் அவர்கள்.  இனிப்புக்குப் பெயர்போன ஊரிலிருந்து வீடு செல்லும் போது வாங்கிச் செல்லாமல் இருப்பது நல்லதல்லவே! நேராக நண்பர் சொன்ன கடைக்குச் சென்று தேவையான இனிப்பு வகைகளை வாங்கிக் கொண்ட பின்னர் நேரே தங்கி இருக்கும் இடத்திற்கு வந்தோம்.   

தங்கும் விடுதிக்கு அருகே இருந்த உணவகத்தில் இரவு உணவு முடித்துக் கொண்டு, விடுதிக் காப்பாளரிடம் அடுத்த நாள் காலையில் எங்களுக்கு விமானநிலையம் செல்ல வண்டி தேவை என்பதைச் சொல்லி, அறைக்கான வாடகையும் கொடுத்து உறங்கச் சென்றோம். அடுத்த நாள் என்ன நடந்தது என்பதை வரும் பகுதியில் சொல்கிறேன்!

தொடர்ந்து பயணிப்போம்.....

நட்புடன்

வெங்கட்.

புது தில்லி.