ஏழைகளின் ஊட்டி – பகுதி 5
பூங்காவின் நுழைவாயில்....
சென்ற வாரத்தில் ஏற்காடு நகரின் PAGODA POINT பற்றி
பார்த்தது உங்களுக்கு நினைவிருக்கலாம். இந்த வாரம் நாம் பார்க்கப்போவது ”தோட்டக்கலை மற்றும் மலைப்பயிர்கள்
துறை” பராமரிப்பில் இருக்கும் அண்ணா
பூங்கா. ஏற்காடு ஏரியின் எதிரிலேயே
அமைந்திருக்கும் இந்தப் பூங்காவில் தான் வருடா வருடம் Flower Show மற்றும் கோடை விழா நடத்துவார்கள்.
நாங்கள் சென்றதற்கு சில நாட்களுக்குப் பிறகு தான் Flower Show நடக்கப்போகிறது என்றாலும் பூங்காவில்
அத்தனை பூக்கள் இல்லை. வேறு இடங்களிலிருந்து மலர்களைக் கொண்டு வந்து
அலங்கரிப்பார்கள் போலும்!
குழலூதும் கண்ணனுக்கு குயில் பாடும் பாட்டுக் கேட்குதா குக்கூ குக்கூ!
பூங்காவிற்குள் செல்ல நுழைவுக்
கட்டணம் உண்டு. பெரியவர்களுக்கு ரூபாய்
பதினைந்தும், சிறியவர்களுக்கு பத்து ரூபாயும், காமிராவிற்கு ரூபாய் இருபத்தி
ஐந்தும் வசூலிக்கப்படுகிறது. உரிய
கட்டணங்களை செலுத்தி உள்ளே செல்லும் நம்மை எதிரில் இருக்கும் குழலூதும் கிருஷ்ணர் சிலையும்
ஒரு பெண்மணியின் சிலையும் வரவேற்கின்றன.
கூடவே கூந்தல் பனை, பாவாடை பனை போன்ற பல்வேறு மரங்களும் பூங்காவிற்குள்
நிறையவே உண்டு.
பாவாடைப் பனை
பூங்காவிற்குள் அப்போது இருந்த சில மலர்களை
ரசித்தபடியே சுற்றி வந்தால், மனதுக்குள் மகிழ்ச்சி. பூக்கள் இன்னமும் அதிகமாய் இருந்திருந்தால் ஒரு
பாங்கரா நடனமே ஆடியிருப்பேனோ என்னமோ! பெரிய பெரிய மரங்கள் – அதுவும் பல மரங்கள்
வைத்து நூறு வருடங்களுக்கு மேல் ஆகியிருக்கலாம். அதனால் பூங்காவிற்குள் நல்ல
குளிர்ச்சி. மே மாதத்திலும் கோடையின்
கடுமை தெரியவில்லை என்பதற்கு இங்கிருக்கும் மரங்களும் காரணமாக இருக்கலாம்.
ஜப்பானியப் பூங்கா - சில வடிவங்கள்
பூங்காவிற்குள் சில வருடங்கள் முன்னர் ஒரு
ஜப்பானிய பூங்காவும் அமைத்திருக்கிறார்கள்.
கற்களைக் கொண்டு அழகிய வடிவங்களையும், ஆமை, தவளை போன்ற உருவங்களையும்,
சிற்றோடையினைக் கடக்க மரப்பாலம் போன்றவற்றையும் அமைத்து மாலை நேரங்களில் வண்ண வண்ண
விளக்குகளால் ஒளியூட்டுகிறார்கள். நாங்கள்
சென்றது மதிய நேரம் என்பதால் விளக்குகள் இல்லாது பார்த்தோம். அவையும் நன்றாகவே இருந்தன.
பெயர் தெரியாவிட்டால் ரசிக்க முடியாதா என்ன! கண்களைக் கவர்ந்த பூக்கள்!
பூங்காவினைச் சுற்றி வரும்போது அவற்றைப்
பராமரிக்கும் பல்வேறு பெண்களையும் பார்க்க முடிந்தது. பூந்தொட்டிகளை ஒரு
இடத்திலிருந்து மற்ற இடத்திற்கு மாற்றிக் கொண்டும், சில செடிகளை நடுவதுமாக தங்கள்
பணியில் மும்மரமாக இருந்தார்கள்.
விற்பனைக்கு சில செடிகளையும் வைத்திருந்தார்கள். சில பூக்கள் மிகவும் அழகாய் இருந்தன என்றாலும்
பெயர் தெரியாத பூக்கள்! வேலை செய்து கொண்டிருந்த ஒரு பெண்மணியிடம் பெயரைக் கேட்க,
அவருக்கு என்ன கோபமோ தெரியவில்லை – “தெரிஞ்சுட்டு என்ன பண்ணப் போற!” என்றார்! பெயரைத்
தெரிந்து கொண்டால் தான் ரசிக்க முடியுமா என்ன!
இந்தியாவின் பல்வேறு சுற்றுலாத் தலங்களின் சாபக்கேடு
இங்கே இருக்கும் கழிப்பறை வசதிகள். அண்ணா
பூங்காவும் இந்த விஷயத்தில் குறை வைக்கவில்லை – மகா மோசமான கழிப்பறை வசதிகள்.
பயணிக்கும் மனிதர்களும் அதை இன்னும் அசிங்கப் படுத்தியபடியே இருக்கிறார்கள்!
சுத்தம் என்பது பற்றி எத்தனை சொன்னாலும் நாம் திருந்தப் போவதில்லை என்று சபதம்
செய்து இருப்பார்கள் போலும்!
என்ன அழகு எத்தனை அழகு!
இப்படி பூங்காவினுள் இருக்கும் பல்வேறு
பூக்களையும், மரங்களையும் ரசித்தபடியே வெளியே வந்தால் சாலைக்கு எதிர்புறத்தில்
ஏற்காடு ஏரி. சாலை ஓரத்தில் பல்வேறு தள்ளுவண்டி கடைகள். கடைகளில் விற்கும்
விதம்விதமான பஜ்ஜி வகைகள் சுற்றுலாபயணிகளைக் கவர்கின்றன. மிளகாய், வாழைக்காய் பஜ்ஜிகள் “என்னைக் கொஞ்சம்
கவனி!”
என்று
விளம்பரம் செய்யாத குறை தான்!
பறக்கும் படகு பறக்கும்! ஏரிக்கரையிலிருந்து ஒரு பார்வை!
இருந்தாலும், பயணத்தின் போது எத்தனைக்கு
எத்தனை உணவு விஷயத்தில் கட்டுப்பாடுடன் இருக்கிறோமோ அத்தனை நல்லது என்பதால் எந்த
வித பஜ்ஜியையும் வேண்டாம் என்று மனதை கட்டுப்படுத்தியபடியே ஏரியை நோக்கிச்
சென்றோம். அண்ணா பூங்காவின் எதிரிலும் ஒரு
வழி உண்டு அங்கேயும் ஒரு சிறிய பூங்காவும், ஏரியைப் பார்த்துக் கொண்டே
அமர்ந்திருக்க சில இருக்கைகளும் உண்டு.
இயற்கையின் எழிலை நீங்களும் சற்று நேரம் ரசிக்கலாமே!
அடுத்த பதிவில் ஏற்காடின் எழிலைத் தொடர்வோம்!
மீண்டும் சந்திப்போம்....
நட்புடன்
வெங்கட்.
புது தில்லி.